Bekeerde snoekbaarsvissers ? |
Naar andere verslagen van deze visser. |
Door de hevige wind werden we het weekend van 5 en 6 Februari gedwongen om van de kant te vissen. We hadden ondertussen al een telefoontje gepleegd naar onze vismaat Berend in Nederland en tegen de middag gingen we elkaar ontmoeten aan de waterkant om op snoek te vissen. Zo gezegd zo gedaan vertrokken we gepakt en gezakt richting Utrecht, om daar in de polders te vissen. Onderweg zagen we al vlug dat de meeste polders vrij troebel waren, hierdoor kwam vlug de beslissing om de bebouwde kom op te zoeken en hoofdzakelijk in woonwijken en dorpskernen te gaan vissen. Uit ervaring weten we dat daar het water iets helderder is. Tegen 9 h30 stonden we al aan de waterkant, aan Frank zijn baitcaster hing zoals gewoonlijk een Twindler en ik had er een vrij grote shad aan hangen die ik de week voordien bij Peter gekocht had. Een 10 tal min later werden de eerste snoekaanvallen al gemist. De enige herinnering aan de snoek was een uitdijende kolk die juist onder de hengeltop achter bleef, dit was al een goed teken. Nog enkele missers volgden zonder contact te hebben gehad met de snoek. Ondertussen kregen we een telefoontje van Kim en Paul die ook wel zin hadden om in de polders te vissen. Ook zij waren gedwongen om kalmer water op te zoeken. Het enige probleem was dat Kim geen GPS bij had en op de traditionele manier ons moest vinden. Ondertussen visten wij de grachten rond het dorpje uit en Frank was de eerste die een snoek wist te vangen, geen reus maar toch al een beestje die zich kon verzetten.
Kort daarna verloor ik nog een snoek in de dril, eigenlijk volledig mijn fout, de slip van de reel stond veel te zacht. Gelukkig kon ik een korte tijd later mijn fout recht zetten met een andere snoek. Al vlug hadden we gemerkt dat op de plaatsen (hot-spots) waar we een snoek konden verwachten, we er niet te vlug mochten over gaan. Soms kregen we pas na de 10-15 worpen een aanbeet of kolk. Kort voor de middag kregen we een telefoontje van Kim en Paul die ergens in het dorp gearriveerd waren. Aan de hand van enkele visuele aanwijzingen zoals een kerktoren en een uitgesproken gebouw konden we elkaar vlug vinden. Na een korte begroeting en wat overleg waar en hoe we gingen vissen zat de ambiance er vlug in. Mijn broer en ik visten bewust met groot kunstaas maar Paul en Kim werden eigenlijk gedwongen om met kleiner kunstaas te vissen, omdat ze geen snoek kunstaas bij hadden . Al snel volgden er ook enkele snoeken voor Kim en Paul.
Maar als doorwinterde snoekbaarsvisser die voor de eerste keer in de polder komt vissen, kon Paul het toch niet laten om een snoekbaars uit de polder te peuteren. En wij die al jaren in de polders vissen kunnen ons aantal snoekbaarzen op 1 hand tellen,bijna niet te geloven! Waarschijnlijk ligt dit ook wel aan de grote van het kunstaas en de manier waarop het stukje rubber binnen gevist wordt.
Kort na de middag kwam onze vismaat Berend er bij en gingen we wat meer in nieuwbouw wijken gaan vissen. Daar was het frappant dat de ene poldersloot veel troebeler was dan de andere maar veel verschil in de vangsten was er niet te merken. Zelfs uit de 30 cm diepe slootjes wisten we snoeken van tussen de afgestorven planten te peuteren en daar waren de spinnerbaits de ideale keuze voor. Soms stonden we wel met 3 man op dezelfde plek te werpen, na een tijdje kwamen de snoeken los en werden enkele aanbeten verzilverd. Het is soms of je die beesten moest wakker maken vooraleer je ze tot een aanbeet kon uitlokken. Ikzelf kon ook niet klagen de aanbeten en missers volgden elkaar op over de hele dag. En als bonus kon ik nog een mooie moddervette snoek van 94 cm vangen op de Grinder.
Berend daarentegen had minder geluk, de ene aanbeet na de ander werd gemist of verspeeld. Maar dit kon de pret niet drukken. Zeker en vast niet wanneer de dag bijna ten einde was. Op het laatste moment waren we nog getuige van een dubbele hook-up van Paul en Berend. Het waren geen giganten maar het was wel vis.
Voor ons was dit wel een geslaagde visdag, redelijk wat aanbeten en hier en daar een mooie snoek. Zelfs Kim en Paul, verstokte snoekbaarsvissers, hebben zich geamuseerd en eigenlijk stonden ze versteld van de aantal aanbeten en reacties die ze kregen. Misschien zijn ze nu na een dagje polder vissen volledig bekeerd tot het snoekvissen. Voor mij was het veel te lang geleden dat ik nog eens langs de kleine polders gelopen en gevist had en het is zeker nog voor herhaling vatbaar. Het visuele aspect van snoekvissen mis ik soms wel bij het snoekbaarsvissen.
Tight Lines Mylle Bart.
