Verandering van spijs doet eten!
Mijn verhaal begint een vijftiental jaren geleden, mijn vismaten en ik probeerde een nieuw viswater uit,mij nog bekent van talloze dikke voorns die ik met de feederhengel wist te vangen.
Hier moest snoek zitten,mooie eindloze rietkragen met hier en daar een omgevallen boom of een inham met ondiepe stukken.In die begin tijd wisten wij niet beter,en de rapala magnums en supershad werden aan onze spelden gehangen. Trollen maar.
een van onze eerste mooie meters op het nieuwe water
Ik herinner mij nog dat de eerste 250 meter die wij afviste drie snoeken opleverde waarbij twee negentigers en één van één meter zes toen mijn persoonlijk record,die dag volgde er nog een tiental mooie snoeken die de binnenkant van mijn zelf opgeknapt bootje mochten bewonderen.
Een top water? Ja zeker!
Naar mijn mening een nog maagdelijk kunstaaswater.
Hier en daar toch een visbootje op anker, de hoge uitstekende pennen verraden hun doel,Snoekbaars. Enkele jaren later was dit water haar maagdelijkheid al verloren en begon deze al meer op een bordeel te lijken. Tientallen bootjes met kunstaas. Eigenlijk ons eigen schuld.
Onze vangstverhalen deden de ronde in de locale hengelsportzaak, en Jan Peer en Jef werden uitgenodigd. Steeds de zelfde rietkraag of talud volgen met tientallen verschillende pluggen. Steeds minder en minder vangsten en het formaat ging er ook niet op vooruit.
Dressuur? Ja zeker!
Nog voor de opkomst van de jerkbaits ging mijn vismaat en ik experimenteren Werpend vissen met pluggen hier en daar een lipje inkorten en wat lood bij plakken,deze tactiek werkte. Terug werden dikke snoeken en snoekbaarzen gevangen.
bakken van snoekbaarzen werden er ook gevangen
Maar het zelfde verhaal herhaalde zich Jan peer en jef deden hun duit weer in het zakje. Weer iets anders proberen shads? Ja maar wel grote. De hengelsportzaak die wij toen bezochten hadden enkel vijftien centimeters en kleiner. In een kleine advertentie van een hengelsportblad viel mijn oog op shads van Profi bliker attractor genaamd.Er was wel een klein probleem deze zaak waar we onze shads wilde halen lag in Duitsland zeshonderd kilometer ver maar dat deerde onze verlangens niet.
Een regenachtige en winderige visdag werd opgeofferd. Met de kaart op de knieën en na veel zoeken kwamen we aan. Onze monden vielen open zoveel grote shads hadden we nog nooit gezien. Maar hola die prijs dat was effen slikken. De Marken die we hadden gewisseld werden helemaal besteed. Thuis gekomen bewonderde wij onze nieuwe superaasjes. Maar er moest nog een bijkomende takel gemaakt worden.
Aanvankelijk werd er met loodkoppen gevist die veel losers opleverde en werd vervangen door ons eigen ontworpen takel harnasje waarbij we het loodgewicht kunnen aanpassen. Het top watertje was weer als vroeger,de metersnoeken die wij dachten verdwenen te zijn kwamen met regelmaat weer op de foto’s te staan.
grote bakken op grote shads
In de jaren die hier opvolgde en tot nu toe zijn wij blijven knutselen aan ons kunstaas. De komst van de zaak van Peter de kock was, en is nog steeds een openbaring.Al van bij het begin werden we met open armen ontvangen en na een praatje van vijf minuten wisten we het al. Dit is wat wij zochten. Een toffe en fanatieke kloot,sportvisser in hart en nieren. De massa’s kunstaas fonkelde als diamanten in de ogen. Gedaan met honderden kilometers rijden voor dat ene kustaasje. En tientallen bestellingen uit het buitenland hoorden ook tot het verleden. De aller nieuwste dingen op het gebied van roofvissen liggen hier. Op nog geen half uurtje rijden. Peter is ondertussen een goede vriend die ons altijd met raad en daad bijstaat. Een praatje van enkele uren bij een lekker tasje koffie word regelmatig toegepast. Zo blijven wij altijd up to date. En dat we een beetje als fieldtester gebruikt worden vinden we helemaal niet erg.
U ziet maar verandering van spijs doet eten! Maar u moet er wel wat voorover hebben. Steeds nieuwe dingen proberen experimenteren,andere technieken en tactieken visloze dagen enz. Dit is wat onze hobby zo boeiend maakt.
En ze zitten er nog steeds in ons topwatertje.
Met visvriendelijke groeten Danny.
