Down Under Deel 2: Rivieren |
Naar andere verslagen van deze visser. |
Na onze visavonturen op het zoute nu het vervolg op de kleinere rivieren van The Top End.
Het plan was zoals elke keer hier een rondrit te maken langs de mooiste plekken in dit deel van Oz.
Het was natuurlijk wel de bedoeling om te overnachten op een plaats dicht bij water want tussen 17 en 19 uur moest er toch gevist worden.
Onze eerste stop was op een campground langs de Finniss River. We zaten redelijk dicht bij de bron dus breed was het hier nog niet.
De rivier kronkelt hier door het droge langschap met op beide oevers veel vegetatie en daarbuiten is het zeer dor.
Na een dag rondtrekken was het om 17u dan eindelijk zover. Ik kon gaan vissen.
Ik had geen idee hoe het hier moest gebeuren maar ik zou wel zien, dacht ik.
Aangekomen aan het riviertje fronste ik toch wel even de wenkbrauwen.
Zeer dichtbegroeide oevers met redelijk wat bomen en takken in het water. Het zag er allemaal wel goed uit maar makkelijk ging het niet zijn.
Veel rommel in’t water dus de oplossing kon wel eens oppervlaktekunstaas zijn. Slim hé?
Ok, beginnen met een poppertje dan maar.
Tussen een paar struiken had ik wat plaats om de eerste worp te doen tot tegen een overhangende tak aan de overkant. Plop-Plop-Plop-BAM!!!
Dit is wel heel snel. De eerste vis is onderweg. Wat zal het zijn? Het is wel spannend om een vis die je nog niet gezien hebt te staan drillen tussen al die takken maar na een paar hectische momenten had ik hem. Een Sooty Grunter van een 35cm. Hoera, weer een nieuwe soort.
Het vertrouwen in wat ik aan’t doen ben is wel direct aanwezig na deze vlugge vangst.
Ok, op naar de volgende. Een paar worpen later weer een aanslag op het poppertje maar deze mis ik volledig. Dit gebeurt wel vaker op een popper en zeker als het geen grote vissen zijn.
Dan blijft de volgende vis toch hangen en kan ik een kleine Barramundi landen. Wat een leuke visserij hier tussen de tropische planten.
Vanaf nu gaan ze echt los en vang ik tussen de lossers door toch nog een 5-tal kleine Barra’s.
Tegen half 7 begint het te schemeren en keer ik blij als een klein kind terug naar de camper om trots tegen Gitte te vertellen wat ik gevangen heb.
De volgende ochtend rijden we door richting Katherine. Hier is een mooi Nationaal Park om te bezoeken en toevallig heb ik een kampplaats gevonden vlak naast …. inderdaad, de Katherine River.
Dus in de late namiddag na een bezoek aan het park wij richting rivier.
Eén van de zandwegen naar de rivier komt uit op een dam die ik via Google Earth gevonden had.
Ik begon aan de bovenkant van de dam te vissen maar na een half uur had ik buiten 1 aanbeet niet veel beweging gezien.
Een paar locals vertelden ons dat het onder de dam beter zou zijn. Het eerste stuk is maar een 50cm diep maar na een 100 meter zou het wat dieper worden en dit was een topstek.
De eerste worp met de popper leverde 5 missers na elkaar op!!! Een kleine vissoort was wel stoer genoeg om de popper aan te vallen maar na een paar slagen van de molen losten ze allemaal.
Dan maar iets anders proberen. Een Hammer shadje op een lichte loodkop.
Bij de tweede worp een dikke dreun net onder de kant. Na wat runs en gekke sprongen kon ik een Barramundi van redelijk formaat landen.
Ik was eigenlijk benieuwd naar die visjes die m’n popper steeds losten dus ging ik iets anders proberen om eens te zien wat ze waren. Misschien met een Asp-spinner?
Ik koos voor de lichtste versie om deze zo dicht mogelijk bij de oppervlakte te kunnen vissen.
Dit bleek de goede keuze want elke worp knalde er vis op de Asp.
Na een paar worpen had ik door dat ik gewoon moest blijven inhalen na het haken en zo bleven ze wel hangen. Nu kon ik m’n eerste Australian Tarpon landen.
Het zijn echte Tarpons alleen….ze worden niet groot. Als je er één kan vangen van 50cm heb je een recordvis.
Dit was ik eigenlijk redelijk vlug beu dus tijd om wat te experimenteren. Ik had zoveel kunstaas bij dus eens zien wat ze allemaal lusten.
Misschien wat twitchen met een kleine x-rap. Na een paar worpen kwam de volgende Barra even boven water.
Okay, een volgend kunstaasje……..een spinnerbait, waarom niet?
Drie worpen op rij drie barra’s op de kant. Pfff….ongelooflijk.
Wat ga ik nu eens proberen? Na een duik in m’n kunstaasdozen komt het volgende aasje eraan….een klein ratelplugje van Illex. Ik denk dat ze alles wel pakken.
De eerste 4 worpen blijft het akelig stil. Wel raar na een reeks van ……aanbeten, geen idee meer ( ben m’n tel kwijt)
Dan plots een lichte tik en wat gebibber aan de andere kant van de lijn. Een hele kleine Tarpon zag wel iets in de rammelaar. Maf beestje!
Na dit baby Tarponnetje gaan we stilletjes aan terug richting dam want het begint al wat donker te worden en met hier en daar een croc is het toch niet echt veilig.
Aan de dam aangekomen kan ik toch nog niet stoppen voor vandaag. Tijd voor nog één probeerseltje.
Hier zitten veel slangen dus met een lange slug moet hier toch ook iets te vangen zijn.
Ik monteer een slug op een weightless haak en de bedoeling is om deze door de stroming van de waterval af te vissen en zo beneden in de pool eronder uit te komen.
Bij m’n tweede poging is het weer raak. Een mooie Barra had wel zin in een slang als avondmaal.
Wat is het toch leuk als een plannetje werkt.
De volgende dag vis ik ‘s avonds weer op die plek een weer kan ik verschillende vissen landen.
Het zijn weer geen echt grote vissen maar ik amuseer me hier rot.
Dan is het tijd om weer verder te reizen. We vertrekken nu richting Kakadu Nationaal Park.
Daar is het de bedoeling om in de Billabongs te gaan vissen.
Een billanbong is een afgesloten stuk van de rivier die onstaat na een langere periode van droogte.
Deze stukken water staan bekend om het betere Barramundi en Saratoga werk.
Hier heb ik lang naar uitgekeken.
Onderweg naar Kakadu rijden we over verschillende rivieren en elke keer moet ik toch wel even stoppen, natuurlijk.
Na een paar stops zegt m’n vrouwtje dat ik maar beter een hengel meepak op de brug in plaats van zomaar te staan geilen op al de vis die we zien zwemmen. Wel slim gezien voor een blondje.
Dus bij de volgende stop sta ik vanop de brug te werpen. Weer veel missers van Tarpon (of van mij) en hier en daar kan ik er een vangen en dan weer een kleine Barra.
Dan haak ik plots iets anders op een popper. Niets groots maar de vis geeft me een heel ander gevecht(je) dan de vorige vissen.
Daar komt m’n eerste Saratoga boven. Het is wel een baby maar het is er één.
Die wilde ik zo graag vangen maar liefst nog wel wat groter.
Saratoga is een Arowana soort met een naar boven gerichte bek.
Perfect te belagen met oppervlaktekunstaas dus.
Alweer met een smile van oor tot oor rijden we door naar Kakadu want daar wachten de grote Barra’s en Saratoga’s op mij. (hopelijk)
Dit lezen jullie in deel 3: Billabong: The Final.
Groet,
Den Beek.
