Eindelijk nog eens vanaf de kant gevist op de rivier. |
Naar andere verslagen van deze visser. |
Het moet bijna een jaar geleden zijn dat ik nog met mijn hengel en een dosis shads langs de Nederlandse stromende rivieren heb gestaan. Het afgelopen jaar is er veel tijd gegaan naar wedstrijden met de boot, waardoor er veel visdagen opgingen aan het voorvissen. Nu de Predatortour achter de rug is rest er nog maar 1 wedstrijd meer en dat is in september eentje op de Lek van het NKS-rivieren.
Het is nu zomer en de wedstrijddruk ( of stress) is weg en het werd maar eens hoog tijd om de liefde voor het kantvissen weer op te zoeken. Het kantvissen is toch een visserij die me enorm blijft boeien.
Geert was de vismaat van de dag. Ik ga niet vaak met Geert vissen (maximum een drietal keer per jaar) maar als we gaan is het altijd dolle pret. De ene dag vriest het dat het kraakt, dan is het weer de warmste dag van het jaar, als iedereen afhaakt bij een dikke windkracht 6 weten we mekaar ook te vinden, kortom het zijn altijd dagen met een speciaal kantje.
Aangezien het nu voor ons beiden verlof is hadden we de ‘luxe’ om vorige week al eens samen de rivier op te gaan met de boot. Het was een topdag waarop we de pannen van het dak hebben gevist qua aantallen. We spraken deze week weer af en om het eens over een andere boeg te gooien verkozen we om het schip thuis te laten en enkel met een hengel, wat shads en een paar stevige wandelschoenen op pad te gaan.
2 ‘snel’stromende rivieren stonden maandag op het programma. Elk een 3 meter lange hengel en een arsenaal aan shads met loodkoppen variërend van 3 tot 14 gram namen we ter hand en dat waren de wapens van de dag.
De eerste was een getijdenrivier. Al vrij snel vingen we enkele kleine snoekbaarsjes op slugachtigen. Een kopje van 10 gram en dan maar laten zweven in de stroming. Eenmaal de juiste koers gevonden en de nodige concentratie bracht het zo nu en dan wel een visje op de kant.
We besloten om een plekje gaan uit te vissen waar het formaat duidelijk groter is, maar het aantal shads in je kist wel eens snel kan dalen. Worp na worp volgde en zoveel als we wierpen, zo vaak konden we shads aanknopen. Totdat we het ritme gevonden hadden. De eerste 2 aanbeten war
en meteen mooie maatse vissen. Ook Geert ving er 2 mooie stekelridders. Daarna kreeg ik elke worp beet, maar elke vis loste na maximum 2 meter. Ik wisselde worp na worp van shad in de hoop dat de vissen het feller zouden opnemen maar het lukte niet. Ik heb zeker 10 vissen gelost (ik begrijp het nog steeds niet want dit heb ik op dat water nog nooit meegemaakt). Het is een zeer hard te bevissen plekje. Het viel op dat we de beten op dezelfde vierkante meter kregen. Ikzelf beviste de plek stroomaf en Geert gooide ze stroomop aan. De aanbeten en de missers waren bij ons beiden hetzelfde, maar aangezien ik stroomaf gooide had ik minder last van vasthangers.
De stroming viel na een tijdje weg op het water en plots was de activiteit een pak minder. Na het stilvallen van de stroming keerde het water zich en beetje bij beetje kwam er meer snelheid in maar dan in de andere richting. Helaas kregen we geen aanbeten meer.
Als we bijna besloten hadden om naar een volgende rivier te rijden zag Geert een groepje aalscholvers opduiken en wegvliegen. Voor de leut gingen we eens werpen op de plek waar de zwarte vissers eerder hun ‘hengel’ hadden uitgeworpen. Ik viste met een bruine Finn-s en Geert knoopte er bij hem een felgekleurd stinkend Trigger-X shadje aan. De eerste worp was het al bingo bij hem en een mooie vis vocht voor wat hij waard was.
Een tiental visloze worpen verder besloten we toch maar ander water op te zoeken.
Op de eerste krib deed ik met alles wat ik in huis had mijn uiterste best om een aanbeet te verzilveren. Het lukte me op een enkel klein tikje na niet. Bij Geert ging het anders wel zeer fel want binnen een aantal worpen draaide hij er een drietal glasogen uit. Ook op de volgende krib was het Geert die er nog 2 mooie exemplaren wist te verschalken. Het waren nu 6 vissen op rij voor Geert. Allemaal op de Trigger-X, liegt het aan het shadje of aan de aanbieding van hem????????????
Vragen rezen bij me op en twijfel nam de overhand. Ik moest het weten ! De enige manier om het te weten te komen was dus ook maar gaan vissen met het stinkende fluo shadje (gelukkig had ik een zakje in mijn tas zitten). De kleine shadjes waren niet makkelijk op het 10 grams kopje te prikken omdat ze zeer hard zijn van structuur, maar… De moeite werd beloond.
Al snel stonden we samen vis na vis te drillen. Ik snap het nog altijd niet .
Voordat we het doorhadden was het avond en moesten we huiswaarts keren. Onderweg was er maar 1 onderwerp “Trigger-X” !!! We hadden ondervonden dat de vissen getriggerd werden door het shadje, maar de trigger was bij ons nog veel meer aanwezig. Was het de vorm van het shadje? Was het de kleur? Was het de combinatie van vorm en kleur? Of was het toch echt het feromoon wat een bijzondere werking had op de vis ????????????
Zondag staat mijn volgende visdag vanaf de kant op het programma en ik kan niet wachten om ermee te gaan experimenteren want vissen blijft vissen en misschien was het succes maar eenmalig… hopelijk niet !
Ik kan weer terugblikken op een enorm boeiende ervaring en het kantvissen heeft me weer letterlijk “getriggerd” !
Vissende groeten Kim en Geert.
