Onder de loep: Deel 3: One shad ! |
Naar andere verslagen van deze visser. |
Als ik terugblik op mijn ervaringen tijdens het vissen begin ik tot het besef te komen dat bij het kantvissen (maar ook vanuit de boot en BB) de aanbieding één van de belangrijkste factoren zijn om een aanbeet te krijgen en te verzilveren. De aanbieding zie ik wel als een heel ruim begrip. Hier vallen voor mij volgende zaken onder: Hoe blijf ik langer op een plaatsje? Moet het juist langer zweven of korter? Laat ik de shad op een natuurlijke wijze passeren of net heel fel om de vis te triggeren? Hoe raak ik net achter een richeltje zonder vast te hangen? … Dit en nog veel meer valt bij mij allemaal onder aanbieding. Door hierover beginnen na te denken was ik op het idee gekomen om eens een dag naar de stromende rivier te trekken met maar 1 shad.
Ik schafte mezelf 25 dezelfde salt en pepper slugjes aan van Bass Assasin. Ik verkoos deze slugjes omdat deze zeer breed inzetbaar zijn. Je kan er prima met werpen op een loodkopje, ze gedragen zich zowel stroom op als stroom af zeer goed en ze zijn perfect op de dropshot.
Buiten dit hoopje slugs nam ik een heel arsenaal aan loodkoppen mee. De loodkoppen varieerden van 1,5 gram tot 28 gram. Ik had niet enkel gevarieerd in gewicht, maar ook in het model. Ronde, erie, foorballkoppen en whistler jigs moesten ervoor zorgen dat ik de slugs op zoveel mogelijk manieren kon aanbieden.
Als laatste maakte een setje dropshothaken en loodjes mijn vistas compleet.
Afgelopen vrijdag trok ik met Geert richting dezelfde rivier waar ik voorheen samen met Peter het dropshotten op stromend water getest heb. Ik weet dat op deze moment op die rivier vis te vangen is, maar dat het wel werken is voor een aanbeet en dat maakt het boeiend.
Geert gooide zijn bondgekleurde kunstaasarsenaal bij mij in de wagen en vol enthousiasme karden we naar het water.
We verkozen om eerst een krib uit te vissen die meestal veel vis oplevert. Dit is goed voor het zelfvertrouwen aan het begin van een visdag, maar geeft ook snel weer of de glasogen los zijn of niet.
Binnen enkele worpen staat Geert met een kromme hengel. De snoekbaars kon zijn klein cullpritje dat gevist werd tegen een ver afgelegen talud niet weerstaan. Helaas knokte de vis zich los vlak voor het landen. Er kwam een beetje wind opzetten en daarom koos ik voor een dropshot te vissen tegen de verre talud en snel bood een eerste vis zich aan. We visten verder, maar hadden al snel door dat we zouden moeten knokken voor elke aanbeet en dat de rovers niet zomaar op de kant zouden springen.
Bij de volgende krib ging Geert het diepere gedeelte bevissen en ik keuterde het ondiepe steenstort uit. Beiden wisten we 2 vissen te verschalken. We waren nu een dik uur aan de waterkant en ik begon al 2 dingen te ondervinden. Enerzijds voelde ik al snel het gemis van het hele shad-arsenaal wat ik normaal bij me heb. Anderzijds drong tot me door dat ik mezelf onbewust aan het dwingen was om de plek extra nauwkeurig uit te vissen want dat dit de enige mogelijkheid zou worden om vis te vangen.
Even was er een moment van stilte, maar dan hoorde ik in de verte “Vis”… Fuck, Shit,… Ik had nog niet gezien wat er gaande was maar ik had een vermoeden. Geert was aan de andere kant van de krib gaan vissen maar al snel had een grote vloermat zijn knalgeel turboshadje onderschept !
We hielden het er maar voor bekeken en we besloten de overzijde op te zoeken. Tijdens het wachten op de veerpond konden we het niet laten om even te gaan vissen op de veerstoep. Al vlug stonden met onze mond vol braambessen en grote verwondering snoekbaars te drillen. Ikzelf aan een whistler jigs die voorzien was van het slugje van de dag, Geert aan een vertrouwd cullpritje. Ik ben het plekje al honderden keren gepasseerd maar had er nog nooit gevist, dit laat ik in vervolg zeker niet meer links liggen.
De dag vorderde weer veel te snel maar ik had er een enorm goed gevoel bij. Ik voelde me halverwege de namiddag al helemaal leeggevist en dat is niet van mij gewoonte, maar door de ‘beperking’ van 1 shad moest ik me zo fel inzetten om te blijven variëren in aanbieding dat mijn concentratieboog enorm uitgetrokken werd. Hoe meer de dag vorderde hoe meer ik me ervan bewust werd dat dit wel eens één van de leerrijkste visdagen voor me zou kunnen zijn van het afgelopen seizoen. Ik ben ervan overtuigd dat dit me op termijn een bredere basis gaat geven.
Plek na plek werd aangedaan. Op sommige plekken was geen beet te krijgen maar op andere plekken liep het dan weer vlotjes. We vingen beiden onze vissen en de aanbeten werden netjes verdeeld. Het ging mooi gelijk op, maar op sommige plekken had ik het voordeel van stekkennis. Door de vele malen vissen op deze kribben weet ik bij sommige kribben kleine bultjes en geultjes zitten waarmee je vruchten kan plukken. Zo kwamen we op één van de laatste kribben en ik zei tegen Geert “hier in het hoekje ga ik een vangen op een kopje van 3 gram” Hij bekeek me, maar bij de 2de worp was het al raak. Hieruit blijkt dat elke krib zijn eigen ‘geheimen’ heeft en het is zo fascinerend om deze proberen te ontfrutselen.
Snel was het 21 uur en werd een terras opgezocht met zicht op het water. Onder het genot van een Grimbergen met een portie kipsatie werd er nagepraat over de fijne dag. Geert heeft de hele dag gevarieerd in shads en ik heb geprobeerd alles uit het slugje te halen. Het resultaat was 10 vissen voor mij en 7 vissen voor Geert. De eindstand die zo goed als gelijk is toont aan dat het niet de shads zijn die vangen, maar dat het belangrijk is wat je ermee doet . De aanbieding!!!
Echt moe maar voldaan keerden we huiswaarts. Ik ben er zeker van dat ik me vaker ga beperken tot maar 1 kunstaasje. Het zorgt er automatisch voor dat je andere factoren gaat benaderen en deze zullen zeker je visserij bevorderen.
Groeten Kim en Geert
