De schouderoperatie werd anderhalve week uitgesteld en daarom van de nood een deugd gemaakt!
Om een lang verhaal kort te maken werd de operatie uitgesteld en kon ik plaats maken voor een 3-tal visdagen.
De eerste dag ging door met m’n vader, de 2de met Johan en de laatste terug met m’n vader.
De bedoeling van deze dagen was om de nieuwe Ripple Pro hengels van Berkley te testen. Dat deze hengels zo uitvoerig gingen getest worden tijdens de 3 dagen had ik niet verwacht !
De eerste sessie was een namiddagsessie aan een haveningang. De molenversie van 1,87m en werpgewicht van 5-12 gram werd voorzien van een Mitchell Mag Pro 1000 molentje dat vederlicht is.
De reelversie van 1,90m met een werpgewicht van 5-21 gram werd voorzien van een ABU Ambassadeur Revo elite Aurora reel welke ook enorm licht is met fijne werpeigenschappen.
Van beide hengels had ik de ballansgewichtjes verwijderd omdat ik liefst met een zo licht mogelijk gewicht vis.
De molenversie werd opgetuigd met een Hollow Bait split tail van 5” in de kleur Arkansas shiner op een loodkop van 17 gram.
De reelversie werd opgetuigd met een Hollow Bait met zwemstaart 6” in de kleur Gizzard op ook een loodkop van 17 gram.
We peddelden de haven uit en het was enorm aangenaam vissen. Het zonnetje scheen, er stond een lichte Noordenwind en er was nauwelijks stroming.
De eerste vissen dienden zich al snel aan op de Split tail welke zeer traag (stilhoudend) achter de strekdam gevist werd.
Na enkele vissen gevangen te hebben op een vierkante meter was het er over. Ik zag dat mijn vader wel vis bleef vangen vlak voor de haveningang en ik zocht ook deze plak op. Op de dieptemeter zag ik dat er een stijl talud was naar 12 meter en dat de andere kant van het gat geleidelijk aan weer opliep tot 9 meter. De minder stijle talud gaf veel vis op de dieptemeter en dit resulteerde in een reeks aanbeten welke bijna allemaal verzilverd werden.
Hoe stiller er gevist werd hoe meer aanbeten er volgden. Al waren de aanbeten wel maar naar de flauwe kant.
Tijd om eens de Gulp Alive Crazy leg jerk shad te proberen in de kleur Pearl Wite. De shad werd op ook op een 17 grams loodkop geprikt en stilgehouden vlak boven de bodem. Ook hierop volgde snel vis.
Na een 2-tal uren vissen was het tijd om even de benen te strekken op het drogen en het bloed nog eens laten rond te stromen tot in de tenen.
Met 7 vissen voor m’n vader en 8 voor mij was het een spannende tussenstand.
Na een hapje gegeten te hebben en een rondje gelopen sprongen we het water weer in.
Van zodra ik op de stek kwam had ik meteen weer beet. Daarna bleven de aanbeten uit, maar op de dieptemeter waren toch nog vissymbolen te zien. Ik denk dat de glasogen het spelletje van de stilgehouden split-tail door hadden. Ik nam de reelversie met de Hollow belly met zwemstaart en begon op snelheid te diagonalen over de stek met een behoorlijke snelheid. Dit hadden ze daar beneden nog niet gezien en vis na vis diende zich aan.
Omstreeks 16 uur was het einde van de visdag nabij en met een eindstand van 8 vissen voor pa en 15 vissen voor mij konden we terug kijken op een geslaagde dag.
De volgende visdag ging met Johan door. We hadden om 6 uur ’s morgens bij hem thuis afgesproken, maar de avond voor afspraak kreeg ik telefoon dat zijn darmen niet in orde waren. Hij zei dat ik al maar moest vertrekken en dat hij wel later zou komen als het ging met zijn buik.
Zo gezegd , zo gedaan en omstreeks 9 uur stond ik opgetuigd op dezelfde stek als vorige visdag. Ik bleek er niet alleen te zijn want er dobberde een mooie Blauwe Gipsy boven de stek.
Na een praatje met de andere visser werd er gestart op snelheid met een hollow belly. Deze gaf niet direct het gewenste resultaat en werd na één vis weer verwijderd en ingewisseld voor de split tail. Wat me opviel was dat het sterk stroomde naar rechts en ik besloot net achter de strekdam te gaan pielen. Dit was geen slechte keuze want er diende zich een 7-tal vissen aan op een vierkante meter (nu ondervond ik echt de meerwaarde van de bellyboat omdat ik zeer secuur kon vissen).
Dan ging de telefoon: het was Johan die omstreeks 11 uur arriveerde . Ik bleef nog even doorvissen voordat ik richting parking peddelde om even de benen te strekken.
Nog een baars en een snoekbaars diende zich aan om een split tail 3” die gemonteerd was op een 14-grams kopje.
 |
 |
Omstreeks het middaguur sprongen we weer in het ruime sop en binnen de kortste keren ving Den Beek 2 snoekbaarzen. De stroming was inmiddels weggevallen en Johan was links vanuit de uitgang gaan vissen. Daar is een gat naar 12,5 meter met een steil talud dat aan de andere zijde uitmond op een plaat van 8 meter.
Ik ging ook op de langstalud van het gat vissen en ook diende de eerste vissen zich bij mij aan.
Het grote verschil tussen Johan en mij was dat hij de vissen diagonalend op snelheid ving en ik stilhoudend. Als we probeerden om van techniek te wisselen lukte het ons niet meer om de stekelridders te strikken. Daarom hielden we het bij onze eigen manier.
Ikzelf lag aan het begin van het gat en Johan op het einde en elke minuut was er wel één van onze 2 die vis aan de haak had.
Ik verwisselde de 5” split-tail voor een 3” en er diende zich spontaan enkele baarzen aan waarvan enkele mooie.
 |
 |
 |
|
Toen bij mij de aanbeten van baars begonnen te minderen zag ik dat de school baars zich had begeven naar Johan want die zwaaide in de verte ook met de groene gestreepte !
Het einde van de dag kwam in zicht. Het was echt een topdag ! ik had in de voormiddag 10 stuks weten te strikken en in de namiddag wisten we ieder nog 18 vissen te vangen. Dit betekende dat we 46 vissen gevangen hadden op een stukje van 100 meter op 50 meter. Zoiets hadden we nog nooit meegemaakt en keken enorm tevreden terug op de dag.
De laatste van de 3 visdagen was weer met mijn vader en de verwachtingen waren groot.
We sprongen ’s morgens in het water en ik ging vol goede moed de randen van het gat dat links van de ingang lag uitvissen, maar de dieptemeter bleef helemaal leeg. Het viel wel op dat het weeral naar rechts stroomde. Daarom maar even vissen echter de rechtse strekdam , maar met een enkel visje was dit maar een mager resultaat.
Dan maar even proberen op het talud vlak voor de haven waar we de eerste sessie zo goed gevangen hadden. Weeral met schriel resultaat.
Het kon toch niet dat die hele massa vis van deze omgeving verdwenen was ??? We gingen op zoek en vonden de snoekbaarzen een pak ondieper. Op een zwak talud rechts van de strekdam lagen ze. Ze lagen niet geconcentreerd op een hoopje maar zeer verspreid op een diepte van 7 meter.
Diagonalen was de boodschap. De Ripple shad met baarsmotief bracht de oplossing.
Ik vertelde aan m’n pa dat hij moest vissen met een zwemstaart en meters moest maken. Af en toe kwam er bij hem ook een rover boven.
Tegen de middag viel de stroming weer weg maar het bijtgedrag ven de vissen veranderde niet. Stilhoudend was er geen vis te vangen , enkel diagonalend met een zwemstaart.
Op het einde van de dag had m’n pa 6 stuks en ik 16. Weeral konden we terugblikken op een geslaagde dag.
Als ik terugblik op de 3 visdagen dan viel het me op dat de vis wel in hetzelfde gebied zat maar telkens op een andere plek. Ook het aasgedrag varieerde van keer tot keer. Hoe dit komt weet ik niet, maar ik heb er uit geleerd dat je je niet mag vastpinnen op 1 talud of aanbieding. Hadden we de voorbije dagen niet gevarieerd in visdiepte, plaats op de stek , shad en aanbieding dan hadden we nooit zoveel vissen kunnen
vangen op deze toch wel kleine plek.
De hengels bevielen me trouwens prima en zullen nog vele rovers boven water laten komen !
Woensdag 10 februari moet ik onder het mes en kan de revalidatie beginnen.
Vang ze !!!
Groeten Kim
