Snoekbaarsvissen vanaf de kant met kunstaas. Deel 1

Johan kon op een gegeven moment voor een prijsje een echte boot op de kop tikken. Vol enthousiasme maakten we er gebruik van . We visten niet al verticalend uit de boot, maar we gingen onze shad aanbieden zoals we dat van de kant deden. Dit is werpend en diagonalend.

We konden het niet laten om deel te nemen aan het NKS en het Belgisch kampioenschap roofvissen. Onbezonnen storten we ons er op en dit ging met meer dan een verwacht succes. We gingen meer en meer uit de boot vissen en we betrapten onszelf er op dat onze shad hoe langer, hoe meer recht onder onze boot begon te hangen en dat we zelfs bijna geen moeite meer deden om ver achter de boot te vissen omdat dit eigenlijk te veel inspanning van ons vroeg. Door dit nonchalante gedrag kelderden dan ook onze resultaten. We ondervonden dat we meer en meer in de mainstream begonnen te komen en dat we begonnen te vissen met oogkleppen op.

Toen is het kantelmoment gekomen waarop we beslist hebben om een jaar te stoppen met wedstrijdvissen , weer ons eigen ding gaan doen, uitdagingen zoeken en vooral weer plezier gaan beleven aan het vissen.

Het meeste plezier beleven Johan en ik nog altijd aan het kantvissen . Het is een discipline die veel inzet en opzoekingwerk vraag. Ook is ze niet altijd even makkelijk, maar de voldoening van een aanbeet van vadertje glasoog uit een kolkende rivier wanneer je daar wankel op een krib staat, die voldoening is enorm groot voor ons.

Aangezien nu alle vistijd die ons ter beschikking staat kan ingevuld worden naar onze normen en niet meer in functie van wedstrijden ,zullen we in de toekomst weer veel op de kant te vinden zijn of in de bellyboat.

Ik ga vanaf nu beginnen met visverslagen te posten van onze visdagen waarin zowel het plezier van de visdag als het vistechnische aan bod zal komen.

Volgende verslagen komen er aan :

Wat neem ik mee als ik ga kantvissen.
Hoe maak ik mijn keuze van bestemming als ik een visdag plan.
Shads, loodkoppen, lijndiktes en de combinatie van de 3.

Tussen deze verslagen zullen ook gewone visdagverslagen komen.

Wat neem ik mee als ik ga kantvissen en waarom !

Ik ga een lijst neerzetten met alle benodigdheden en ik zal vervolgens bij elk onderwerp even stilstaan.

Hengels
Molens
Lijnen, Dyneema
Onderlijn: Fluorcarbon + Connector
Loodkoppen + Shads
Onthaakgereedschap: Puntbektang, arterieklem, kniptang en schaartje
Herstellingmateriaal: Dreggen, backingdraad en secondenlijm.
Kledij: Bergschoenen, vliegvisvestje, regenjas + regenbroek.
Varia, maar niet te vergeten: Opbergtas, zonnebril, meter en fototoestel.

1) Hengels:

Ik zal met het voor mij belangrijkste instrument beginnen en dat is de hengel. Er zijn zoveel hengels in het hengelbos maar welke kies je nu.

Kies je voor een te korte hengel van ongeveer 2m lengte dan krijg je je shad op een afstand niet meer van de bodem getikt en verre worpen zijn ook niet mogelijk.

Neem je dan weer een te lange hengel van om en bij de 4m dan kan je wel ver werpen en dan kan je ook je shad zelfs op grote afstand optikken , maar een hele dag met zo een zware hengel omhoog staan is geen lachertje. Tevens kan de wint hevig druk uitoefenen op zo een lange stok en dan is gecontroleerd vissen uit den boze.

De ideale lengte vind ik ergens tussen de 2,70m en de 3m . Met 3 meter lengte kan je toch net dat ietsje meer sturing aan je shad geven en deze lengte vist nog prettig.

Het liefst heb ik een hengel met de nodige topactie zodat zelfs bij een lichte loodkop duidelijk is wanneer hij de bodem raakt. Met een parabolische hengel kan ik niet genoeg actie geven aan de shad.

De hardheid van de hengel kies ik in functie van de omstandigheden.

Een praktijkvoorbeeld: Johan en ik stonden aan de Waa. Johan viste met een Special Shad van Coppens (wat een eerder harde hengel is) en ik viste met een Shimano Cardif (wat een eerder zachte hengel is) . Ver uit de oever licht er een richeltje onder water. Met een 14 grams loodkopje konden we beiden met onze hengels er op gooien . Johan ving er 7 vissen vanaf en ik kreeg geen aanbeet. Mijn hengel had niet genoeg pit om op die afstand mijn shadje nog mooi op te laten wippen. Diezelfde visdag sloten we af op het Amsterdam-Rijnkanaal. We stonden er onder een brug te vissen en het steile talud is er op enkele meters uit de oever. Ik viste met de Cardif en ik kon mooi gecontroleerd vissen met een FT-shadje op een loodkopje van 3 gram. Johan zijn Special shad was te brut voor deze visserij met hele lichte kopjes en het resultaat was dat ik hier 7 vissen ving en Johan geen. De hengelkeuze kan dus het verschil uitmaken tussen vangen of niet vangen.

Hieronder vind je enkele hengels die volgens mij in aanmerking komen voor het kantvissen met shads.

Fox Special Shad 3m, Shimano Cardif 2,82m , Berckley Skeletor 3m, Shimano Aspire 5 tot 25 gram lengte 2,70m of 3m.

2) Molens

De molen op een hengel is de opslagplaats van de draad. Dit is alleszins de basisfunctie ervan. Voor mij moet een molen aan enkele eisen voldoen .

· Niet te groot en te zwaar zijn.

· Robuust zijn en dus tegen een stootje kunnen.

· Niet te grote inhaalsnelheid hebben.

· Een perfecte slip is noodzakelijk.

Tijdens het verticaalvissen gebruik ik de 1000 serie van molens, maar deze vind ik te fragiel om te gebruiken bij het kantvissen. Niet omdat er minder draad op de spoel kan , maar omdat de centrale pin waarop het spoel draait dunner is . Tijdens het kantvissen hang je geregeld vast en een te kleine molen zal snel stuk getrokken kunnen worden.

Daarom gebruik ik de 1500 magnesium van Shimano. Dit is voor mij de beste molen voor dit doel want deze is extra ligt, heeft een niet te dunne centrale as en een goede inhaalsnelheid. Spijtig genoeg wordt dit pareltje niet meer gemaakt. De Shimano Rarenium 2500 zou er een mooie opvolger voor kunnen zijn.

De prijs van een molen is variërend van 20 Euro tot 350 Euro. Mijn ondervinding is dat bij goedkopere molens het binnenmechanisme geponst wordt en er daarom vrij snel sleet op komt. Bij molens vanaf een 100 Euro is het binnenmechanisme gefreesd en verhoogd de levensduur van het mooi stukje techniek wel enorm.

Probeer er voor te zorgen dat je minstens 2 spoelen bij je molen hebt zodat je snel van draad kan wisselen tijdens je visdag.

De Shimano-reeks vanaf de Technium tot en met de Twinpower vind ik prijs-kwaliteits gezien zeer goed, met een behoorlijke levensduur. Je kan natuurlijk nog duurder gaan, maar ik heb niet de indruk dat de levensduur evenveel verlengt wordt evenredig met de prijs die omhoog gaat.

3) Lijnen, Dyneema.

Eén ding kan ik hier met zekerheid zeggen en dat is dat nylon draad uit den boze is om gecontroleerd te kunnen vissen met shads omdat hier veel te veel rek op zit.

Daarom raad ik enkel Dyneema-lijnen (gevlochten) aan omdat deze helemaal rekloos zijn.

De lijn moet voor mij weer aan enkele eisen voldoen.

· Goed zichtbaar zijn

· Slijtvast zijn

· Niet te snel water opnemen, dus drijven.

· Rond zijn.

De laatste jaren is er een enorm aanbod op de markt gekomen van dyneema lijnen. Deze zijn ondertussen allemaal mooi rond en niet meer plat zoals vroeger.

De kleuren geel en grijs zijn voor mij de best zichtbare kleuren.

Als diameter gebruik ik 0,15 mm . Maar vaak ook 0,23 mm. Deze dikke draad gebruik ik niet omwille van zijn treksterkte want 7 kg trekkracht bij 0,15mm is meer dan sterk genoeg, maar ik gebruik hem omdat hij omwille van zijn dikte enorm goed zichtbaar is (De kantvisserij valt of staat met het wel of niet kunnen zien van je draad!) en omdat je de wint invloed kan laten uitoefenen op je draad waardoor je in sommige gevallen je shad beter kan sturen.

Power-Pro is een Dyneema lijn die al enkele jaren meedraait, maar ik vind hem nog altijd een topper. De witte Strenn – lijnen zijn ook wel goed omdat ze goed zichtbaar zijn bij valavond, maar bij een dikte dunner dan 0,15mm vind ik ze niet meer slijtvast en verslijten ze dus snel.

Met de lijnen van Pezon & Michel heb ik ook zeer fijne ervaringen omdat deze draad zich zeer vloeiend en zonder kronkels gedraagt in de lucht.

In het 3de verslag dat er aankomt over Shads, Loodkoppen en Lijndiktes ga ik verder in op het gebruik van de lijnen. Welke draad bij welke omstandigheden en hoe de meerwaarden halen uit de verschillende diktes.

4) Onderlijn: Fluorcarbon + Connector

Aan het einde van mijn Dyneema knoop ik niet rechtstreeks mijn shad omwille van 2 redenen. De Dyneema is niet bestand tegen het schuren over stenen en obstakels, De Dyneema is veel zichtbaarder voor de vis dan de fluuorcarbon

Ik knoop aan de Dyneema een connector. Dit is een tonwarteltje waaraan je aan elke zijde een draad kan knopen. Ik gebruik een bloedknoop, maar ik stop de Dyneema 2x door het oogje en op het einde haal ik hem ook nog eens door de lus die over de wikkelingen ligt. Dyneema durft bij een gewone bloedknoop wel eens doorglijden omdat deze zichzelf niet vast trekt zoals nylon lijn

Bloedknoop Dyneema

Aan de onderkant van de tonwartel bevestig een stuk fluorcarbon met een dikte van 0,29mm of 0,31mm en een lengte van ongeveer 60 cm met een gewone bloedknoop.

Fluorcarbon ziet er uit zoals nylon lijn, maar is volledig transparant onder water en is zeer slijtvast, waardoor je minder kunstaas zult verspelen door het schuren langs stenen.

De meeste vissers hangen onderaan hun fluorcarbon een speldje waaraan ze hun shad bevestigen.

Ik gebruik geen speldje , maar ik knoop mijn shad rechtstreeks aan de fluorcarbon met een bloedknoop.

Het telkens weer afknippen van de shad en het aanknopen vraagt wel een beetje tijd, maar dit wordt snel een automatisme.

Het knopen doe ik om 2 redenen. Bij een lichte loodkop wordt de actie van mijn shad niet beïnvloed en in de wintermaanden is het niet makkelijk om zo een klein speldje te openen en te sluiten.

5) Loodkoppen en Shads

Hierover ga ik vrij kort zijn omdat ik hierop zeer uitgebreid ga ingaan in het artikel “Shads, loodkoppen en lijnen” .

Ik gebruik eigenlijk alle soorten shads.

· Grote en kleine

· Met of zonder zwemstaart

· Felle kleuren en neutrale kleuren.

Ik gebruik loodkoppen variërend in gewicht vanaf 1 gram tot en met 17 gram.

De vorm is bij mij altijd Erie of Football. Enkel de zeer kleine kopjes onder de 3 gram zijn rond .

De haaksteellengte is uitgedrukt 1/0, 2/0, 3/0 en 4/0. Bij een klein shadje gebruik ik een 1/0 en bij zeer grote shads gebruik ik 4/0.

Over Shads en loodkoppen kan uren gepraat worden. Ikzelf vind de loodkop belangrijker dan de shad, maar een uitgebreid artikel er over is in de maak.

6) Onthaakgereedschap: Puntbektang, Arterieklem, kniptang en schaartje

Het schaartje is mijn meest gebruikt attribuut omdat ik telkens weer mijn fluorcarbon doorknip om een nieuwe shad aan te knopen. Goede schaartjes(die ook Dyneema knippen) zijn duur, knip er daarom dus nooit staalkabeltjes voor snoek mee door.

De arterieklem gebruik ik bij het onthaken van vis , enkel als de haak te vast of te diep zit dan gebruik ik de langere puntbektang.

De kniptang heb ik voor het geval dat een vis te diep gehaakt is. Dan kan ik de haakpunt afknippen en veel makkelijker en sneller de haak verwijderen. De kniptang kan ook goed van pas komen wanneer je een haak in je eigen hand hebt.

7) Herstellingmateriaal: Dreggen, Backingdraad en secondenlijm.

Backingdraad van het vliegvissen is zeer goed om te gebruiken bij het monteren van dreggen op shads. De draad is vrij dik waardoor je shad niet te snel doorscheurt als hij doorgeregen is. De draad slorpt de secondenlijm op als je hem op een knoop doet en dit maakt dat je dreggen nooit lossen.

Ik knoop een stukje van 25 cm backingdraad met een bloedknoop aan de dreg. Ik knip het uiteinde zo kort mogelijk af en doe een druppeltje lijm op de knoop. Ik rijg met behulp van een rijgnaald van achter naar voren de backinglijn door de shad en ik zorg er voor dat ik vlakbij de loodkop uit de shad kom. Met een dubbele knoop bevestig ik de draad aan het oogje van de loodkop. Ik knip het uiteinde kort af en werk de knoop af met een druppeltje lijm.

Ik probeer wel zo weinig mogelijk gebruik te maken van dreggen, ik gebruik ze enkel bij grote shads omdat bij het kantvissen met lichte loodkopjes de shad meestal goed geïnhaleerd word door de glasoog.

De secondenlijm die ik gebruik komt van bij de hengelsportzaak, ik heb geëxperimenteerd met andere secondenlijmen, maar enkel met de speciaal ontworpen Soft-Bait-Glue kun je de meeste shads plakken.

Deze onderdelen zitten altijd in mijn visvestje omdat dan steeds weer die laatste goede shad , die net aan stukken gebeten is , kan hersteld worden.

8) Kledij: Bergschoenen, vliegvisvestje, regenjas + regenbroek.

Een vliegvisvestje is handig om alle kleine spulletjes in op te bergen, maar dit kan evengoed bij in de zak. Handig is als er aan het vestje rekjes of spoeltjes voorzien zijn om je schaartje en arterieklem aan te bevestigen.

Een Gore-Tex regenjasje en regenbroek , maken dat je onder alle weersomstandigheden aan de waterkant kan verschijnen. Het is handig als het vestje grote zakken heeft zodat je er een fototoestel en een GSM watervrij kan in opbergen.

Een goede regenbroek is niet zo makkelijk te vinden. Ik heb anderhalf jaar gelden een zeer goede op de kop kunnen tikken van Jack Wolfskin, maar ik vrees dat deze niet meer in hun catalogus staan.

Tijdens de visdagen worden er vaak heel wat meters gewandeld en vaak sta je te wankelen op gladde basaltblokken. Daarom is een stevige bergschoen aan te raden. Dit zowel voor extra grip en ook om je enkels te beschermen bij een uitschuiver.

9)Varia, maar niet te vergeten: Opbergtas, zonnebril, meter en fototoestel.

De dozen met shads en je onthaakgereedschap kan je natuurlijk niet allemaal in de hand de hele dag meezeulen. Daarom stop ik alles in een opbergtas. Vroeger gebruikte ik een rugzak, maar een schoudertas is handiger om te gebruiken. Probeer een schoudertas op de kop te tikken met een brede draagriem.

Telkens als je me langs de waterkant ziet staan, ongeacht met welk weertype, dan heb ik mijn zonnebril op. Ik heb ondervonden dat ik met mijn zonnebril de draad veel beter zie dan zonder die zonnebril.

Opteer sowieso voor een polaroid bril omdat deze de schitteringen verminderd en je ook veel dieper ik het water kan kijken.

De glaskleur Amber vind ik onder de meeste omstandigheden de beste.

Een meter om de lengte van de vis te bepalen en een fototoestel om de vis net voordat je hem weer vrijlaat op de gevoelige plaat te zetten zijn bij mij zaken die niet mogen ontbreken. Ik heb me onlangs een waterdichte digitaal fototoestel aangeschaft en ik ben er enorm tevreden over.