Visdag van zondag 1 november valt in het water.
Afgelopen zondag was het normaal bellyboatdag. Deze werd door de slechte weersverwachtingen afgelast. Ze voorspelden een flinke West 5 en dat maakt een Bellyplek vinden voor 30 personen onmogelijk.
Daarom trok ik mijn stoute schoenen aan en plande ik voor mezelf een dagje kantvissen. Ik zag zaterdagavond op www.windguru.nl dat de wind gedraaid was naar een Zuid 5 met veel regen erbij. Met de kaart van Google-Maps en een beetje parate stekkennis bij de hand ging ik op de Laptop zoeken naar mogelijke visplaatsen bij deze wind.
Deze plaatsen vond ik . Ik had er een paar in gedachten met eventuele uitwijkmogelijkheden. Ik wist dat het een taaie dag ging worden met barre weersvoorspellingen, maar toch zette ik de wekker om 6u20. Toen de wekker afliep was het me nog iets te vroeg omdat het de avond voordien iets te laat was. Daarom maar een uurtje later gezet (dit is nooit een goed teken voor een visdag).
De picknick werd ingeladen en na een vlotte rit stond ik omstreeks 10 uur aan de zuidzijde van het grote haringvliet.
Ik had een plekje in gedachten waar ik eens met de BBoat goed gevangen had en het talud is er zeer steil vlak in de oever. Na een fikse wandeling kwam ik op de plek aan en vol goede moed werd de eerste worp gemaakt met een loodkopje van 10 gram. Toen ik het binnenviste liep ik vast achter het talud en na eens goed in het water gekeken te hebben wist ik waarom. Het was tot een 8 meter uit de oever maar 50 cm diep om daarna recht naar beneden te gaan. Vissen was hier dus vanaf de kant niet mogelijk, maar ik ga het er de volgende keer toch eens proberen met een waadpak aan.
Toen ik terug naar de wagen aan het stappen was zag ik aan de windmolens dat de wind flink begon aan te trekken en dat hij meer oost dan zuid kwam. In het vervolg ga ik de morgen van de visdag zelf de weersites nog eens nakijken om niet voor verassingen te staan.
De plekken die ik voorzien had gingen dus niet meer bevisbaar zijn.
Tegen beter weten in reed ik richting Willemstad om aan de ingang van de oude haven te gaan vissen. Al van ver zag ik er meerdere zeehengels rechtop staan en het werd me duidelijk dat deze plek helemaal bezet was.
Bernd kwam op dat moment samen met nog 2 BBoat-collegas uit het water. Ze hadden er meerdere snoeken gevangen en een mooie baars van 43 cm.
Ondertussen was het middag , wind en regen begonnen nu echt te overdrijven.
Nog meerdere plaatsjes heb ik gedaan in Nederland en buiten een minibaarsje dat ik gedregd had met een pilkertje was er niets op het droge gekomen.
De terugweg naar België werd ingezet om in ons eigen land nog een paar baarzen te strikken.
Op de eerste plek waar ik aankwam wist ik al na de eerste worp dat het er moeilijk ging worden want enkele dagen geleden was het daar echt elke worp raak.
Eerst probeerde ik het met allerhande shadjes, maar ligt vissen was onmogelijk door de felle wind. De aanbeten bleven uit en ik ging over tot het fel vissen met een pilkertje omdat ik het toch op baarzen gemunt had. Ook dit was zonder succes en het dropshothengeltje werd uit de wagen gehaald als laatste alternatief.
Met het dropshotten op baars ben ik de afgelopen periode sterk aan het experimenteren geweest. Een visdag op de Maas op een moment dat het water zeer helder was en de baarsjes kort in de kant zaten, heeft me laten ontdekken dat het vissen met een rekje aan je dropshotlood echt wel dé truk is om de gestekelde rovertjes over de streep te halen.
Het dropshotten heeft ook als voordeel dat je bij felle wind toch nog zeer klein aas kan aanbieden omdat je nu geen loodkop in je shadje moet steken.
In een badje met water kan je heel goed zien dat je met een traditionele dropshotmontage (die wel heel goed werkt bij snoekbaars !) je aasje niet fel kan laten bewegen zonder je lood te verplaatsen. Als je een rekkertje plaatst aan je lood kan je het aasje zeer fel laten wiebelen zonder je lood ook maar 1 cm te verplaatsen en op die manier maak je de rovertjes helemaal gek.
Aan mijn dropshotlood knoop ik op de plaats waar je normaal je fluorcarbon bevestigd een 10 cm lange hoedenrek. Deze rek is te verkrijgen bij ‘Veritas’ , het is een dun stoffen rekje en ik heb ondervonden dat donkere kleuren zoals zwart of groen de vissen minder stoort dan wit.
Aan de andere zijde van het rekje knoop ik een connector (tonwarteltje). Aan deze connector knoop ik vervolgens mijn fluorcarbon montage zoals ik deze normaal aan het dropshotloodje bevestigde. Ik werp het geheel in het water, wacht tot ik bodem heb en dan wiebel ik zeer vinnig met mijn hengeltopje op en neer voor een aantal seconden. Ik laat het shadje nog enkele secondes stil hangen. Ik haal het geheel een half metertje korter naar me toe en ik herhaal alles.
De aanbeten komen meestal op het moment dat je net gestopt bent met trillen.
Ik gebruik het liefst de mini-mini-dikbuikfin-ssjes. Het zijn de kleinste shadjes op de markt maar hun dunne V-staartje trilt enorm. Ook de kleinste maat Fish-belly werkt goed.
Ik maak geen gebruik van standout hooks, maar wel van Gamakatsu Worm hooks die ik bevestig zoals Luc Coppens vertoont op zijn DVD. Ik vind deze knoop makkelijker te leggen en beter dan de Palomar knoop.
Ik gebruik voor het dropshotvissen de eerste dropshothengeltjes van Fox omdat deze een super dunne en gevoelige top hebben . Hiermee kan je zeer goed voelen en zien wanneer je je loodje verplaatst. Met een te strakke top ga je je loodje korter bij trekken zonder dat je het zelf door hebt.
Ik heb alles bij mekaar nog een 15-tal baarsjes weten te vangen , het waren niet de grootste maar ze geven wel sport aan dit ultra ligt materiaal.
Snoekbaarzen die normaal op het programma stonden ben ik niet tegen gekomen, maar ondanks de barre weersomstandigheden heb ik me op het einde van de dag nog goed geamuseerd.
Groeten Kim
Verdere vragen mogen altijd komen op kimcoremans111@hotmail.com
Vang ze !!!
