Decembermaand: Gullenmaand.
Het is wachten. Wachten op een eerste windstille dag. Meestal gaat deze windstilte in December gepaard met een periode van vorst. Het weer is dan stabiel. Ideaal om een dagje naar de verre wrakken te knallen.
Zolang het niet stevig gevroren heeft zit de Gul daar waar zijn voedsel zit.
De zandplaten zijn vergeven van de garnalen. Wijting, schar en gul zijn daar dan volop te vinden. Bij de eerste nachtvorst zijn de garnalen weg. De gul verhuist dan naar de wrakken.
Dit is het moment van het jaar om een recordgul, aan te spreken als kabeljauw, te vangen.
Vissen van 80 cm zijn gerust uitzonderlijk te noemen. Vanaf 90 cm heb je al een uniek exemplaar. Kneiters van over de meter zijn record vissen en mogen terecht de naam kabeljauw dragen.
Vanaf half december zou de toevloed van nieuwe kabeljauw uit het noorden een feit moeten zijn. Hoe sneller de koude intreedt, hoe sneller de vis zich naar onze kontreien begeeft.
De kleur van deze vissen is anders, dieper, intenser. De vissen zijn groter.
Wil je kans maken op een echte kanjer, dan zal je het wrak met de nodige omzichtigheid dienen te benaderen. Het is niet voor niets dat deze grote vissen zo oud geworden zijn.
Wij merken dikwijls dat de eerste driften vaak de grootste vissen opleveren. Meestal knallen ze op een shad. Liever op een shad dan op pilker is onze ervaring.
Maak geen geluid als je voor anker gaat. De monsters komen er steevast bij de eerste vissen uit. Een pilker die tegen de boot slaat of een vallend voorwerp op de bodem van de boot zijn al voldoende om deze vissen te verjagen.
De beten zijn kenmerkend. Een dreun op je stok en dan even niets. Schijnbaar duurt het enkele tellen voordat de vis beseft wat er gebeurt. Dit is ook het moment waarop je een moment denkt dat je het wrak meehebt. Doch dan komt er toch plots leven in de brouwerij. Het “wrak” komt tot leven. Het feest begint.
Dit is het moment dat er niet nagedacht mag worden. De vis mag niet de kans krijgen om het wrak in te duiken. Buigen of barsten is het motto. Aangezien wij met licht material vissen, wil het bij ons nogal eens barsten. De eerste meters zijn cruciaal. Krijg je de vis een meter of 4 omhoog, dan kan je beginnen genieten.
Het wrak zal je niet meer hinderen. De slip mag iets losser. Langzaam kan je vervolgens de vis naar de boot toe werken. Een grote vis geeft altijd een zekere voldoening. Doch niet in die mate dat wij hiervoor ons licht materiaal laten staan.
Onze stok in de 50 tot 100 gram klasse heeft net niet genoeg body om de kracht van een record vis in zijn eerste meters op te vangen. Doch het visplezier dat wij ervoor in de plaats krijgen met de gewone gullen, die eigenlijk 95 % van de vangst uitmaken, is meer dan voldoende
Doch voorlopig blijft het bij dromen. De wind blijft aanhouden. En dan geldt maar één advies; Veiligheid voor alles. En dus is het wachten geblazen. Ik houd jullie op de hoogte.
Alvast een prettig eindejaar gewenst.
Vang ze.
Mark
