Herfstsnoeken. |
Naar andere verslagen van deze visser. |
Naast het zeevissen placht ik zo nu en dan eens een snoekje te vangen. Daar ik hiervoor over een privévijver beschik die naast mijn deur ligt, vereist dit niet echt een inspanning. De vijver heeft een omtrek van 600 m en is omringd door bomen. naast karper en witvis bevindt er zich ook een mooi snoekbestand in deze vijver. Geheel het jaar door is er wel een snoek te vangen maar zodra de eerste nachtvorst zich gemeld heeft en een fikse herfstwind de bladeren van de bomen rukt, is het weer tijd voor de hoogmis van de “groene rovers”. Zijn het de eikels die in het water plonsen, of de bladeren die op het water landen? Is het de watertemperatuur die begint te dalen of is het omdat het water helder wordt? Ik weet het niet. Wel is het een feit dat elk jaar op dat moment de snoek volledig los gaat. “De wintervoorraad moet weer aangevuld worden” denkt deze rover. Maar jaagt hij op alles? Neen. Hij is zeer selectief..
Aangezien ik bijna dagelijks op en rond dit water zit en zowat elk plekje blindelings weet terug te vinden, is dit water ideaal om te experimenteren.
Mijn medicijn.
Kunstaas is er in alle maten, kleuren en vormen. Grootbladige spinners zijn altijd goed. Een forse streamer weet altijd wel een vis te verleiden. Maar één aasje springt er dit jaar weer met kop en schouders bovenuit: De “ Rapala J-11” in de kleur Fire Tiger. Deze twee-delige 11 cm lange drijvende plug heeft van zichzelf een geweldige actie. Maar welke kleur te kiezen?
Rapala J-11
Sinds half oktober zit ik al over de 50 snoeken in allerlei maten en gewichten. Meer dan 75% werd er gevangen aan de J-11 in de kleur Fire Tiger.
Ik vis per sessie hooguit een kwartier tot maximaal een uur. De weerhaken worden platgeknepen. De snoek wordt indien mogelijk steeds in het water onthaakt. Ik stop ook steevast na mijn 2de vis om de snoekpopulatie niet te zwaar te belasten. En dagelijks start ik met een ander kunstaasje. Maar blijft succes uit en dreigt mijn vissessie visloos te eindigen, hang ik steeds mij geliefde Rapala in de speld. En nooit heeft deze 2-delige plug me teleurgesteld.
Goddelijk plugje.
Je kan deze plug traag vissen, snel vissen, twitchen of zelfs laten drijven. Vriend snoek lust er altijd pap van.
En dat kleur belangrijk is, daar ben ik zeker van. Was het vorig jaar de kleur “baars” die hot was, dan moet je dit jaar voor de “Fire Tiger” gaan.
De kleur baars blijft wel een goede tweede.
Moment van rust en genot.
Vorige week vond er een klein drama plaats. Mij geliefkoosde plug hing vast in een boom een 5-tal meter boven het water. Een ladder, een zaag en 5 minuten schrik brachten de plug weer waar ze thuishoorde. Aan mijn hengel.
Vang ze.
Mark
