Zeevissen: Een moeilijk dagje.
Vrijdag 14 mei beloofde een topdag te worden. Een pittige stroming, een lichte bries en een vlakke zee. Neem daarbij dat het 3 maanden geleden was dat we nog de zee op waren geweest en dat ook de eerste berichten binnenliepen over goede zeebaarsvangsten. Je beseft dat onze verwachtingen hoog gespannen waren.
Niettegenstaande het onmogelijk vroege uur konden we nog maar net traileren voordat het water te laag zou staan. Een gode kennis van het getij zowel in de haven als op zee is dus een noodzaak.We hebben de boot letterlijk over de betonnen balk dienen te heffen doch hij lag veilig in het zilte nat. Het alternatief was een uurtje of drie wachten. Geen optie dus.
Ik denk dat iedereen hetzelfde plan had opgevat deze vakantiedag want bijna alle parkeerplaatsen in de haven, die er in de winter praktisch verlaten bij lag, waren nu volzet.
Bij het buitenvaren viel al meteen op dat de bloei nog stevig in het water zat.
Helder water is een noodzaak voor kunstaas.
Aangekomen bij het eerste wrak lagen 5 boten. Het volgende wrak idem dito. En als er iets is waar ik niet vrolijk van wordt, dan is het een drukbevolkt wrak.
Het 4de wrak was niet bezet. Snel een proefdriftje gemaakt en de eerste baars van het seizoen was een feit. Een mooie 65+ baars gevangen op de “flutter lure”. Dit is een nieuwe pilker die bij het afzinken mooi zweeft en bij het binnenvissen een “walk the dog” beweging maakt. Dat deze baars hier niet aan kon weerstaan was duidelijk.
Hij had heel de pilker binnengeslokt.
Na deze veelbelovende start werd er besloten te ankeren. Tijdens het strak trekken van het touw bleek dat we mede door de wind te ver links van het wrak lagen. Indien je rechts van het wrak ligt, kom je met het ronddraaien van het getij, dit gebeurt steeds tegen de klok in, na een uurtje wel goed te liggen. Nu lagen we links en zouden we steeds verder van het wrak komen te liggen. Herankeren dus maar. Nu kwamen we perfect uit doch het anker pakte, ondanks de 120 m uitgezet touw, niet. Dan is het snel handelen of je anker verdwijnt in de wrakstukken. Een hoop herrie en dus weg baars.
Soms komen de reuzen akelig dicht als je geankerd ligt. Een scherp mes bij de hand houden is een noodzaak.
Dan maar naar het volgende wrak. Ook dit was bezet en deze schipper vond het weer nodig om met draaiende motor boven het wrak te blijven hangen. Hier konden we een aantal gulletjes van tussen de 50 en de 60 cm vangen. Ook leuk doch hier waren we niet voor gekomen.
Het volgende wrak was visloos, evenals de drie die we erna aandeden.
Terug naar ons eerste wrak waar we toch nog enkele baarzen konden vangen.
Aangezien de wind ondertussen sterk was opgekomen besloten we tegen 16 uur maar terug te varen naar de haven.
De veilige haven is in zicht.
Was het dan een slechte dag? Gezien de verwachtingen zeker wel. We hebben wel een aantal mooie vissen gevangen doch gezien de vakantiedag en de drukte op zee konden we niet de wrakken bevissen die we in gedachte hadden.
Feit is wel dat de zeebaars toegekomen is op de wrakken. Nog een weekje of 3 en hij zal weer de Oosterschelde gaan bevolken. Houd de watertemperatuur maar in het oog. Vanaf 12°C zal hij op de Oosterschelde te vinden zijn. Zoals elk jaar opnieuw. Dat hopen we althans.
Vang ze,
Mvg,
Mark
