Gure harde dagen
Zoals jullie wellicht al gezien hebben zal ik met enige regelmaat een informatief artikeltje posten op de site van De Kock. Daarnaast zal ik ook geregeld een kort verslagje van een visdag of –dagen posten. Zo was ik voorbije week twee dagen op pad; het bleken harde gure dagen met toch wat actie te zijn. Harde dagen dankzij het weer en een opspelend griepje. Maandag ging het slecht, woensdag was het eigenlijk niet meer te doen. Goed wat koorts ’s morgens en alles voelde of er net een bulldozer over me gereden was. Maar, ziek thuis of vissen, het gevoel blijft hetzelfde dus: vissen!
Maandag had ik afgesproken met Roy. Dit ging vrij vlot daar hij naar eigen zeggen ‘erg flexibel is in het vertrekuur’. Eerst begreep ik dit niet maar achteraf wel, toen hij 45’ te laat bleek te zijn! Wekker had hem in de steek gelaten… Gevolg: goed wat file, maar naar een lange rit uiteindelijk aangekomen aan de plas. Voor deze dag viel de keuze op middelgroot water met verschillende mogelijkheden. ’S Morgens gingen we van start al driftend langs een steil talud. Twee sardienen overboord en werpen naar het ondiepe. Ondertussen was er dikke mist opgekomen wat maakte dat we niet veel zagen wat er verder op de plas gebeurde. Na ongeveer een uur en de nodige kunstaaswissels, kreeg ik een doffe tik op een Torob. Een felle rakker hielp ons van de nul en gaf ons volle moed. Handen werden gekletst, een bakje koffie en verder maar.
De torob doet het gewoon weer
Niet veel later flopte Roy zijn dobber weg. Mysterie alom, zou dit Roy zijn eerste doodaas snoek ooit worden? Direct aanslaan was de boodschap, en het lukte. Met een grote smile kon Roy op de foto. Op deze manier verder vissend kreeg ik nog 3 volgers tot aan de middag, deze vissen waren zeer goed te zien door het heldere water, maar we zagen ze net zo goed weer omkeren. ’S Middags even wat gegeten, om wat op te warmen en ons verder plan te beramen. We zouden na de middag een ander kant van dit talud aanpakken, maar dit bleek later vruchteloos.
Sardien-snoek voor een kunstaasvisser
Dan maar even verderop proberen op een diep stuk, dat wat beschut ligt tussen de huizen. Hier was het water opmerkelijk bruiner. Dit schrikt veel snoekvissers af, maar kan soms toch lonen. Ditmaal helaas niet. De enige actie was hier een volger op Roy zijn spinnerbait, dewelke net voor de boot wegdraaide, naar beneden dook en vervolgens mijn sardien greep… Mooi om te zien! Even gewacht, aangeslagen, maar net voor de boot loste deze vis de haken. Aan de sardien was niets te zien, dus voorzichtige aanbeet.
Dan besloten we nog even een ondiep stuk, een soort vaartje te bevissen tot het donker zou zijn. Lekker relaxt uit de wind visten we zo de dag uit. Toen het bijna helemaal donker was kreeg Roy nog een loeiende aanbeet, en mocht nog een mooie vis van 92 vangen. Bloemen bij de meet!
wederom een van rob zijn creaties die het net wel doet op moeilijke momenten
We besloten dat het wel was en zijn binnengevaren. Op de terugweg toonde ik Roy nog een mooie stek; http://www.frituurdewissel.be/ . De vissers die mij kennen hebben mijn boot hier al geregeld zien liggen… We scoorde elk nog een frietje, dewelke meeging voor consumptie. Ditmaal geen Catch en Release dus.
Woensdag had ik met Marc afgesproken. Ditmaal viel de keuze op het grote water, waar we enkele hotspots zouden uitvissen, en dan met name grote jachthavens. Zelfde manier van aanpak: 2 aasvissen overboord en werpen maar. De eerste jachthaven werden we na 5 minuten al uitgetrapt. Tot voor kort mocht hier gevist worden maar enkele collega – sportvissers hebben het verneukt. Helaas… Dan maar wat verderop geprobeerd. Na veel zoeken en werpen kregen we plots actie. Marc kreeg vlak langs een boot een mooie aanbeet op een curly tail van Storm. De vis dook meteen onder de boot, het werd dus erg penibel. Vlug de fronttroller afgezet en de grote motor aan, zodat ik van achteraan de boot onder controle kon houden. Gelijk fototoestel erbij om wat actieplaatjes te schieten, en wat zie ik? Mij dobber duikt gestaag onder… Double strike! De vis die ik eraan had was niet zo groot, en ik kon deze in het water onthaken. Marc had ondertussen nog steeds zijn handen vol met een mooie bak. Niet veel later mocht Marc met een mooie metervis op de foto.
metervis op de curly tail
Dit stuk leverde nadien voor Marc nog een vis op, weerom op een curly tail. Wel treffend, ’s anderendaags merk ik op de site dat deze net bij ‘kunstaasnieuws’ stond. Echt een ideaal winteraasje, niet te zwaar en zeer traag te vissen. Mooie opvallende staart en een flankende actie. Ikzelf loste hier nog een vis vlak langs de boot op een torob, en kreeg nog een volger op een replicant. Tegen de avond kreeg ik nog een mooie aanbeet op een diepgeviste replicant, maar miste de vis. Marc had nog een vis die met een grote kolk naar zijn curly tail draaide, maar ook zonder verder succes.
wederom de curly tail
Dit zijn eigenlijk 2 dagen geweest met toch wel wat actie gezien de periode. Telkens 3 vissen in de boot. Ik heb het vaak met minder moeten doen, zeker deze periode. Nu komt het wel aan op stekkennis. Gewoon enkele hotspots secuur uitvissen. De dagen zijn immers te kort nu om wat te experimenteren. Wat ook treffend is voor deze tijd, zijn korte periodes waarin je vlak bij elkaar enkele aanbeten krijgt, en nadien gedaan.
korte dagen maar daarom niet minder mooi
Voor de mensen die het water opgaan, succes!
Met snkgrt,
Nico
