Kerstcadeau’s uit de diepte...
Het ziet er naar uit dat het aankomende periode niet erg makkelijk zal zijn voor degene die het water op willen. Er wordt een echte koudegolf voorspeld, met daarbovenop nog eens een strakke wind uit oostelijke richting. Er zijn aangenamere omstandigheden om het water op te gaan. Daarom heb ik de voorbije weken nog enkele snipperdagen genomen om wat te vissen. Vaak taaie dagen, maar met een beetje geluk val je los in de vis, en dan is het even zoeken naar de gepaste manier om onze vrienden te verleiden, en volop genieten...
Zo zat ik voorbije week nog eens samen met Thijs Vandersanden van www.metersnoeken.nl in de boot. Het zal ondertussen twee seizoenen geleden zijn toen ik met hem contact legde, en ondertussen hebben we samen al veel mooie dagen op en langs het water mogen beleven. Dagen met meer dan 15 snoeken op het grote water, maar soms ook koude winterdagen met een 0 als uitkomst! Steeds werd, en wordt, er veel plezier gemaakt, en dat is uiteindelijk het voornaamste.
We spraken in alle vroegte af. Daar de winterse dagen al zo kort zijn proberen we deze volledig te benutten. Reeds met de schemering zijn we vaak op het water, en varen we naar de gewenste stekken. Als het licht wordt kan je dadelijk vissen, de ganse dag door tot het licht weer uitgaat, en pas dan zoeken we de helling op. Zo ook deze dag. Het was eigenlijk nog niet volledig licht toen we vlak voor we aan een stek kwamen die we wat zouden uitwerpen even langs een steil talud trolden. We moesten er toch langs, en zagen op de visvinder dat het hier gestapeld vol met aasvis lag. Thijs gaf me even aan dat het denkelijk kwestie was om diep te vissen. De snoeken staan immers meestal onder de aasvissen. Hij bekeek me dan ook een beetje vreemd toen hij zag dat ik een swimbait monteerde. Hij had echter niet gezien dat ik voor mijn onderlijn een loodje van 30 gram had gemonteerd om het ding diep te houden, dus ik liet hem maar even in zijn wijsheid, en hoopte stiekem op een aanbeet op deze montage. Dit gebeurde nauwelijks 200 m verderop dan ook. Net toen de motor werd afgezet om de stek wat uit te werpen werd de swimbait gegrepen. Even voelde ik de vis wat kopschudden, los. Shit, snelle actie maar niets. Hopelijk niet mijn enigste aanbeet van de dag, dat zou pas echt lullig geweest zijn. Gelijk viel Thijs zijn oog op het loodje; ‘niet dom Belg... helemaal niet!’.
In de schemer al van start!
We lieten de frontroller te water en begonnen te werpen als twee gekken. Ook zetten we de dieptemeter uit. Enerzijds ivm met dressuur, maar ook omdat deze geregeld op shallow alarm sprong. Niet dat het hier zo ondiep was, maar gewoon omdat er zo ongelofelijk veel aasvis lag. Het scherm zag gewoon volledig zwart, en hij had zelfs moeite om de diepte correct aan te geven. Praktisch elke worp leek het of je aanbeten kreeg, maar dit zijn gewoon aasvissen die je aantikt! Met regelmaat moesten we er dan ook van onze haken pulken. Pos, voorn, baars, noem het maar op.
Hoezo een berg aasvissen?
Bedoeling is dat je in deze omstandigheden onder door de aasvissen probeert te vissen, of net buiten de scholen aasvis, in de nabijheid van obstakels, vb steigers of boten. We gebruikten dan ook diep kunstaas. Voornamelijk redelijke zware shads; de replicant, de fox pro shads en de attractor shad van profiblinker. De shads die we nu gebruiken zijn gemonteerd met een loodkop tussen de 25 en 40 gram. Manier van vissen is niet moeilijk; uitwerpen, laten afzinken, en in slow motion binnenjiggen. Eens de shad de grond raakt, lift je deze ongeveer ½ meter, en laat deze gecontroleerd en afgeremd terug tot op de bodem zakken. Verder visten we ook met zware zinkende ratelpluggen, de Bill Lewis Rat’l Trap en de alom bekende Screaming Devil en met een zware spinnerbait, vb de Laser, ook van fox.
Vrij snel viel bij mij in een afzinkmoment de spanning weg. Als uit een reflex volgde een harde aanslag. Er begon gelijk iets te bokken aan de andere kant van de lijn dat vervolgens diep bleef en enkele meters lijn van de reel nam. Dit wees direct op een mooie vis. Na een fel gevecht bleek dit ook zo te zijn. Een moddervette metervis was mijn deel.
Handen werden gekletst, en er werd verder gevist. Niet veel later hetzelfde scenario. Ditmaal mocht ik een mooie 90+ er landen. Ik nam een bakje koffie en deed even gespeeld uit de hoogte tegen Thijs, ‘zo, ik kan me alvast een koffiepauze permitteren’. Dit deerde hem niets, hij was gisteren met 7 snoeken van het water gegaan, met als bonus een mooie vis van 119...
Wat later werd het nogal druk, er waren nog diverse andere vissers bij op de stek komen liggen. Voor ons het teken om te verkassen naar een rustiger stuk. Daar aangekomen trolden we ook eerst even langs een rij binnenschepen af, dit om de stek in alle rust te benaderen. Ik zei nog dat Thijs aan de beurt was, maar dit was hem niet gegund. Opnieuw was er eentje op de swimbait montage geknald, deze bleef ditmaal wel hangen. Andermaal een meterplus vis. Mijn dag kon al lang niet meer stuk! Bij Thijs begon er toch stilaan iets te knagen. Reeds 3-0, het zal toch niet... Zijn woorden waren nog niet koud toen er een grote zwarte schim zijn pro shad vlak voor de boot kwam wegkapen! Nico, opnieuw een beste vis, lijkt weer een meterplus! En ja hoor, de derde meter was een feit, net op het middaguur. Wat een gekte!
Wederom meterplus, wat een gekte!
Zulke dagen zijn een beloning voor het harde werken, en doen vele moeilijke en slechte dagen vergeten. We genieten bijgevolg met volle teugen van deze mooie volle wintervissen.
Na de middag ving ik al werpend nog 3 vissen bij. Toen we naar de helling trolden scoorde Thijs nog een mooie vis van achteraan in de 90 op een Litt’l Ernie. Deze plug is vaak een punt van ‘discussie’ tussen ons. Terwijl dit voor zeer veel snoekvissers een echte topper is, krijg ik er geen snoek aan gevangen. Wel ving ik er al diverse snoekbaarzen aan. Het is daarom dat, telkens ik met Thijs vis, de Ernie wel eens aan de speld komt te hangen. Hij wil me lik op stuk geven, en dit was net (weeral eens) gebeurd.
Ze zijn vaak maximaal gevuld deze dagen
Met 8 vissen in de boot waarvan 5 90+ gaan we heel tevreden het water af. We beseffen maar goed dat dit niet de norm is, maar toch is het vollen bak genieten. We zien het als een beloning voor het harde werken. Als tip kan ik dus voor deze periode meegeven: zoek aasvis, bij voorkeur in combinatie met structuur onder water of obstakels, vb boten of steigers. Vis diep, de snoeken liggen meestal onder de aasvis. Dat de snoeken momenteel diep liggen merk je vaak ook als je er een vangt, omdat deze nu vaak karperluis op zich hebben. Dit wijst erop dat de vissen zich ophouden in de nabijheid van de bodem.
Hopelijk houdt de aankomende koude periode ons niet te veel van het vissen, en dan rest mij enkel nog iedereen prettige feesten te wensen en een voorspoedig 2009 met veel plezier aan de waterkant.
Met snkgrt,
Nico
