Mr. baars Vs Mr. Snoek |
Naar andere verslagen van deze visser. |
Vorige week had ik eindelijk nog eens een weekje verlof. Reeds vooraf werden er enkele visdagen ingepland. Eindelijk stond er ook nog eens een visdag met Marc Hoeben op het programma. Vroeger hebben we heel veel samen gevist. Met name toen ik zelf nog geen boot had leerde Marc me waarover het roofvissen vanuit een boot ging, waarvoor ik hem nog steeds erg dankbaar ben. Later toen ik zelf een boot had ben ik me meer en meer gaan toeleggen op het snoekvissen, waardoor we min of meer qua visserij uit elkaar groeiden. Beter is het in dit geval dat ieder zijn eigen weg gaat, en zoals wij doen toch enkele keren per jaar een dagje afspreken. Op het moment wordt dan gekozen, mijn boot of de zijne, mijn visserij of die van hem. Op deze manier blijven de visdagen die we samen beleven een uitdaging, waarop we telkens als vanouds plezier maken. Een les voor velen…
We kozen voor een water waar we vroeger veel samen visten, en later visten we er individueel maar elk dan met zijn eigen benadering. Marc zou heel de dag met klein spul werpen, ikzelf met ‘iets groter’ kunstaas. Kijken of het wat zou brengen, en misschien zouden we op deze manier wel verschil in actie kunnen zien waar we dan achteraf ons voordeel mee konden doen. Het was wel een interessant gegeven om samen op een water te zitten dat je goed kent. Constant werd er openhartig en vol enthousiasme over plekken gepraat; richeltjes, bultjes, platen,… al dan niet bij beiden bekend.
Groot vs klein
Toen we begonnen te vissen was het al vrij vlug duidelijk dat er wat actie inzat. Ik had eerlijk gezegd ook niet anders verwacht; het was een paar dagen stabiel weer en dito wind geweest, en de dag nadat we samen op pad gingen zou het weer omslaan en de wind draaien. Dit zijn bij mij wel de dagen dat ik graag op het water zit! ’S Morgens had ik al snel een snoekje te pakken op een jerkbait. Deze werd naast de boot onthaakt. Het zijn net die kleine rakkers die vaak je handen openhalen, dus rustig in het water onthaken die handel. We maakten een mooie lange drift, en hier en daar had ik al een volger gehad. Niet veel later haakte ik een mooiere vis. Stilaan begonnen we op te merken dat het bij Marc doods bleef op het kleine kunstaas! Marc probeerde enkele zaken, sneller, trager, dieper,… en dit dan om ongeveer de presentatie van mijn aas na te doen maar dan in mini formaat, maar het veranderde niets. Terwijl ik met regelmaat actie had bleef het bij hem stil!
De eerste van de dag.
Ook een groter vis kanje beter buiten de boot onthaken, als hij nog een klap uitdeelt wordt de kracht gedempt door het water.
.jpg.jpg)
Eentje met een kleine bek.
Deze zat zelfs niet gehaakt.
Toen bij mij de teller al op 3 snoeken en een baars stond krijg ik plots vanuit de diepte een volger die er precies wel voor wou gaan, maar uiteindelijk toch onder de boot doorschoot. Shit dat was er ene… waarop Marc vroeg: mooie? Tja, kon het niet goed zien hij kwam van vanonder. Marc vist zijn worp verder binnen met een klein saltshakertje, en vlak bij de boot BAM! Hangen. Een hels gevecht op zijn toch wel iets lichtere hengel werd in het nadeel van de vis bepleit. Marc mag met een mooie 110+ vis op de foto. (Merci Nico om deze vis klaar te leggen langs de boot…)
Zo doen wij dat.
Meter nr 2 voor Mr baars.
Baars met grootheidswaanzin.
We vissen rustig door, en de dag krijgt stilaan een gouden randje. Marc heeft er nog een mooie metervis bijgedaan, en samen met nog een losser waren dit de enige 3 acties die hij had deze dag. Bij mij tikte de teller door tot 5 snoeken en een baars, en ik had tal van aanbeten en volgers. Dus er was een duidelijk verschil deze dag tussen klein en ‘wat groter’ kunstaas. Marc had wel van de 8 vissen die in de boot kwamen de 2 grootste. Stof tot nadenken. Maar wie weet is het morgen net andersom…
Stuk voor stuk mooie vissen deze dag.
De werphengel als volmaakt vistuig.
In elk geval was het een super mooie dag net zoals vroeger. Heel de dag grappen, grollen en gekscheren, waarbij er dan ook nog eens scherp gevist wordt. Marc is nog altijd een van de weinige mensen waarmee ik blind in een boot mee samen kan vissen! Euforisch gingen we samen van het water, maar helaas kregen we op de terugweg nog een serieuze domper op de feestvreugde te verwerken. We dachten nog een frietje te gaan happen in een frituur waar we al samen meer dan 15 jaar komen, en ook al het nodige plezier (en mest) maakten, maar het mocht niet zijn; gesloten wegens…? Tja, je kan niet alles hebben zeker? Wel een reden om snel nog eens een dag samen te prikken!
Allemaal mooie volle vissen.
Snkgrt,
Nico Molkens
