Op jacht naar een kasteel. |
Naar andere verslagen van deze visser. |
Maart... de schemerzone van het visjaar. Het is in maart in Nederland namelijk niet toegestaan om op snoek te vissen. De wetgeving spreekt zichzelf tegen, je mag niet op snoek, maar wel met kunstaas en een dode aasvis vissen. Bovendien dien je de rest van het jaar ook je snoeken terug te zetten, dus met een beetje gezond verstand is dit alles moeilijk te rijmen. Los van mijn idee hierover (wat je wellicht wel kan raden), lag voorbije zaterdag de focus niet op het vangen van een snoek.
Voor voorbije zaterdag viel mijn keuze op de snoekbaars. Ik had mijn oog op een watertje laten vallen, een ondiep poldervaartje grenzend aan groot water. Van dit water weet ik dat het deze periode bezocht wordt door snoekbaarzen om er binnenkort te gaan paaien. Iedereen kan zich wel zo een watertje bedenken. Soms zijn de snoekbaarzen na de gesloten periode nog op de paainesten te vinden, en nu in maart worden deze plekken al opgezocht.
Het plan van aanpak was misschien ietwat verschillend met de gangbare technieken die gebruikt worden voor het snoekbaarzen. De zware hengels en het grote kunstaas wat ik normaal meeneem bleef ditmaal thuis en werden omgeruild voor lichte baitcasters en een box vol met kleine twitch- en crankbaits. De plaatsen die ik ken zouden werpend uitgevist worden, en tussen in trollen van stek naar stek om zo te kunnen uitzoeken of de vissen al echt bij elkaar komen of eerder verspreid liggen.
De wapens voor vandaag.
’s Morgens was het guur door de ZO wind, en een temperatuur rond het vriespunt. Het duurde wel tot ongeveer 10u vooraleer het wat zonnig begon te worden en het iets aangenamer werd. Dan pas kreeg ik ook de eerste aanbeet van de dag. Vlak voor de boot krijg ik een loeiharde aanbeet. Ik haak een vis die meteen een spurt neemt onder de boot. Ik voelde al direct dat dit geen snoekbaars was die de lichte baitcaster op de proef stelde. Dit bleek niet veel later te kloppen als er een moddervette metersnoek bovenkomt, en dat op een 10cm Illex sinking Arnaud. Daar heb je het al, een snoek die niet echt op de hoogte is van de wetgeving.... Snel even wat foto’s en zeer voorzichtig wordt deze hoogzwangere dame terug in haar element gezet. Het was dan niet de dikke snoekbaars waarvoor ik gekomen was, maar dat moment was mijn dag al dik geslaagd, onafhankelijk wat er nog zou gebeuren.
We visten tevreden verder en na enig zoekwerk hadden we dan uiteindelijk toch gevonden waar de snoekbaarzen zich ophielden. Dit was zowat tegen de talud naar de ‘vaargeul’ in hoeverre hier al sprake kan van zijn in zo’n ondiep watertje. Laat ons zeggen dat ze rond de 2,5 m diep zaten. Niet echt de ideale plaats om ze werpend te benaderen, we vingen dan ook enkele vissen trollend. Ik verwachte dat de vissen in en voor de rietkragen zouden liggen, waar ondertussen een redelijk zonnetje op stond, maar dit was niet zo. In de vooravond wist er toch nog eentje uit het riet te peuteren, maar deze was mogelijks verkeerd gezwommen. Dus de vissen zitten al in de buurt van de paaiplaatsen maar nog niet echt bij elkaar.
Uiteindelijk hadden we tegen de avond 5 snoekbaarzen, tussen de 62 en 69cm, en er fietsten ook nog 2 snoeken tussendoor. Je ziet het, uitsluiten kan je dit niet. Het beoogde kasteel zat er ditmaal niet tussen, maar ik zou liegen als ik zei dat het geen super mooie dag was. Temeer omdat ik een plan had wat ik normaal niet doe, en het toch bleek te werken!
Deze zat wel in de rietkraag maar zag het niet heel goed.
Sn(b)grt,
Nico Molkens
