Predatortour, mei 2010 op Lough Derg in Ierland

Een tweetal maanden geleden vroeg Peter of ik geen interesse had om mee te doen aan de Predatortour, een wedstrijd ingericht door PML dewelke dit jaar zou doorgaan op Lough Derg in Ierland.  Ik viste er nooit, maar het sprak me direct aan.  Er werd een geschikte maat gezocht die zich kon vrijmaken, en na wat aftellen was het zaterdag 15 mei eindelijk zover; ik en mijn maatje Frans Oomen stonden met een joekel van een hengelkoker in Zaventem om er in te checken.

De wedstrijd is gebaseerd op het Catch-Foto-Release principe.  Je krijgt een meetplank mee aan boord en ook een wegwerp cameraatje. Als je een vis vangt fotografeer je deze en je zet hem direct terug.  Eigenlijk hetgeen je op een normale visdag zou doen, en in tegenstelling tot wat velen beweren helemaal niet schadelijk voor de vissen.  Om in het klassement te geraken tijdens de wedstrijd die over 3 dagen loopt dien je per team sowieso 6 snoeken te vangen.  Eens je die hebt kan je bonus vissen vangen, eerst 3 baarzen en tenslotte een forel.  Dit is het maximum wat meetelt voor het klassement, hiervan worden de totale centimeters opgeteld.  Vang je meer vissen dan dat, dan tellen enkel de grootste, en als je cameraatje vol is, dan is het gedaan.  Naar ons idee zouden de 6 snoeken wel lukken, baars en forel boezemde ons meer angst in...

Zaterdag zijn we aangekomen bij Fisherman, een visgids langs het meer vlak bij de startplaats. (http://www.fisherman.nl/)  Er waren 17 teams van uit Nederland, België, Polen, Ierland en Engeland. Verschillende mensen kwamen met hun eigen boot, maar wij kozen ervoor bij Fisherman post te vatten, en daar een bootje te huren.  Herman biedt totaalpakketten aan met verblijf in zijn bed & breakfast, en heel de week gebruik van een boot met alles op en aan. Super service en nog zo gemakkelijk.  We konden er beschikken over een 16 voets Alumacraft met een 15pk Yamaha, inclusief dieptemeter, driftzak en hengelsteunen. 

Eindelijk aangekomen.

Op zondag konden we het parcours verkennen.  Dit hebben we dan ook gedaan.  Terwijl hebben we getrold en hier en daar wat geworpen, om een beeld te krijgen van het parcours. Tot onze verbazing vingen we zondag niets.  De bedoeling was niet echt om te vissen, eerder om te verkennen, maar we hoopten toch dat er hier of daar een vis bleef hangen.  Niets dus, geen goed voorteken.  Het viel ons direct op dat het niet simpel zou worden.  1 dag om een parcours van ongeveer 8 km in je vingers te krijgen is, desondanks de vele goede tips die we vooraf kregen, niet voldoende.  Maar goed er werd een tactisch plan bedacht, enkele stekken gekozen en deze zouden we gaan bevissen.

Stukje van het parcour.	Mooie stek

Dag 1.

Maandag morgen vol spanning met de boot langs de controle, fototoestel in ontvangst genomen en daarna in konvooi naar de start.  Net voorbij de start lagen enkele mooie rietkragen, met daarvoor een diepte van 4 meter, waar we hier en daar wat fonteinkruid hadden gevonden.  Hier zouden we vissen.  We speculeerden erop dat bij het startsignaal iedereen er volgas vandoor zou gaan, naar de verder gelegen stekken en dit was ook zo.  10 minuten later lagen we er rustig te vissen.  Voor de middag konden we 2 snoeken vangen.  Na de middag klaarde het weer volledig op en het werd zomers warm met zeer weinig wind, en we vingen niets meer bij.  We beseften dat dit niet goed was, en dat we ’s anderendaags een tandje bij moesten steken.  ’S avonds hoorden we dat het voor vele teams niet erg gemakkelijk ging, maar er was een Iers team dat met 8 mooie snoeken kop en schouders boven de rest uitstaken.  Zij pakten hier een mooie voorsprong en konden 2 dagen focussen op het vangen van 3 baarzen en een forel.  Dit lukte hen ook en ze werden uiteindelijk 2e in de eindstand.

Controle voor de start.
De meetplank.	De spinnerbait zat stevig vast.

Dag 2.

Ons plan van de eerste dag zouden we terug uitvoeren, maar dit lukte niet meer zo goed.  We merkten dat er een 8 tal boten in het eerste baaitje bleven liggen, blijkbaar hadden er ’s maandags nog enkele een visje gevangen.  De eerste dag waren er redelijk wat baarzen gevangen, en dit had ons doen besluiten om tijdens het snoeken een dropshotmontage bij te leggen, hopend hier enkel baarzen op te vangen.  ’S morgens had ik vrij snel een snoek, en voor de middag hadden we ook al 2 baarzen gefotografeerd.  Moeizaam maar het ging.  Na de middag klaarde het opnieuw uit, en opnieuw liepen we verloren.  De laatste 10 minuten voor de finish nog even een stek uitgeworpen, en daar ving Frans nog een snoek.  We stonden na dag 2 dus op een totaal van 4 snoeken en 2 baarzen.  We wisten omdat het voor veel teams moeizaam ging dat, als we 2 snoeken en 1 baars konden bijvangen we in de prijzen zouden vallen.

Ook Frans ging voor de dropshot.

Wat betreft de andere Belgische teams hoorden we dat team Marc Timmermans en Bruno Cornelius uitgesloten waren.  Dit omdat ze een boot die niet aan de wedstrijd deelnam en die zonder benzine gevallen is geholpen hadden. Dit kon niet volgens het wedstrijdreglement.  In zulke gevallen diende er eerst naar de organisatie gebeld te worden.  Enkel in acute situaties zoals iemand die aan het verdrinken is of iemand die gekwetst is kon dit, zoniet diende er eerst gebeld te worden.  Naar onze mening was totale uitsluiting een overdreven sanctie.  Team Guy Berghs en Jeffrey Geerts stonden er goed voor; ze hadden 3 baarzen en 5 snoeken.  Tenslotte Ivan Vanpraet en Lambert Claes, van hun weet ik het niet precies maar zij zijn uiteindelijk gestrand op 5 snoeken en 3 baarzen.

Guy en Jeffrey in actie.	Frans in actie.

Dag 3.

Vol goede moed gingen we na de bootcontrole van start.  We moesten kost wat kost 2 snoeken hebben, om in het klassement te geraken.  Een baars zou normaal ook snel moeten lukken en dan zouden we wel zien.  Ofwel voor een forel te gaan; moeilijk maar indien gelukt sowieso top van het klassement, of anders proberen onze snoeken wat te vergroten.  Reeds snel had mijn maatje een mooie baars op de dropshot.  Maar, dan bleef het stil...  Het zou toch niet zekers??  Inderdaad we vingen niets meer bij en vielen buiten het klassement.

Gemerkte snoek.

Half voormiddag zagen we plots Guy en Jeffrey naar een wat diepere plek verhuizen.  We dachten ok, die hebben hun snoek binnen en gaan voor een forel.  We gunden hen dit echt, de 2 toffe maten die we aan deze wedstrijd hebben overgehouden.  Achteraf hoorden we dat ze er niet in slaagden een snoek te vangen!  Hun ultieme poging was om een school baarzen te zoeken en daar doorheen te vissen.  Helaas... ook zij konden hun goede stand van vorig jaar niet handhaven.

Vette Ierse.	Ben's slugjes doen het blijkbaar overal.

Ook de dagen na de wedstrijd was het niet makkelijk.  We konden dan ook buiten het parcours vissen, en daar konden we met heel veel moeite wat vissen vangen.  Wat heel treffend was voor ons was dat we redelijk wat actie hadden maar de vissen niet in de boot kregen.  Volgers, aanbeten, vissen lossen,... dat soort dingen.  Dag 2 van de wedstrijd krijg ik na een kwartiertje een volgertje, en niet veel later een 110+ vis die mijn jerk volgt.  Ik vertraag even, de vis blijft getriggerd, maar op het moment dat ik wil versnellen ziet ze de boot en schiet er als een pijl vandoor! Ook nog op dag 2 heb ik een vis van rond de 90 zo goed als uitgedrild langs de boot, nog even een spurt de diepte en los... Pech hé maar het is niet anders.

Al met al was het een hele ervaring voor ons.  De mooie omgeving waar je in terecht kwam, alsook de spanning die omtrent de wedstrijd heerst.  ’S avonds in de pub alles even doornemen met de andere teams, en oren openhouden voor tips...  het hoort er allemaal bij.  Wat we merkten was dat de teams met locale kennis, maar ook de teams die al enkele dagen voor de wedstrijd aankwamen in het voordeel waren.  Tenslotte kan ik nog meegeven dat de hoofdprijs, een Marcraft 410 op trailer met Yamaha 20pk inclusief electromotor en dieptemeter mee naar Nederland ging met Erwin Markwat en Jaco Jongejan van team De Watertoren.  Jongens van harte proficiat!  Wat ons betreft... volgend jaar, ditmaal in Nederland zijn we wellicht terug van de partij.  Hopelijk is het geluk dan aan onze zijde.

S'Avonds debrieffing in de pub,	met een pintje Guinness natuurlijk.
De meest gefotografeerde snoek van Killaloe.

Volgende week is het opening in Nederland.  Dus, nu even daar de nodige voorbereidingen voor treffen...  Aan iedereen veel succes gewenst, en vang-ze!

Snkgrt,

Nico