Verjaardagscadeau...
Zaterdag laat op de dag even nog een Hollandse maat van me opgebeld, om te vragen of hij zin had in een dagje vissen. Frans woont vlak langs de Maas en is een gedreven snoekvisser. Een ideale maat en informant voor me! Hij vist ook graag werpend, en is een echte doorbijter. De afspraak was snel geregeld, uitgesproken op Frans zijn verjaardag zouden we samen de rivier bezoeken.
We waren pas om een uur of 9 het water op. Het plan was immers om ’s avonds wat langer door te vissen. We begonnen gelijk een kantje af te werpen vlak bij de helling. Na een 10 tal minuten zag ik vlak voor de boot hoe een mooie 90+ vis wild naar mijn jerk schoot, er vervolgens vlak voor stopte en er vertwijfeld en voorzichtig even in beet. Ik sloeg gelijk aan, voelde de vis even, maar na enkele staartslagen schoot hij gelijk weer los. Dit is een duidelijk teken van dressuur. Het lijkt er op dat het instinct van die vis zegt: “aanvallen die hap”, maar dat zijn geheugen zegt: “onnatuurlijk: gevaar; afblijven!”. Ik stond te werpen met een firetiger jerkbait. Gelijk besloot ik om het met andere aasjes te proberen, om direct op dit voorval in te spelen. Een bucktailspinner ging aan de spel, en bij mijn maat een spinnerbait. Dit bleek achteraf de gouden wissel...
 |
 |
Niet veel later kreeg ik een droge tik. Een snoek van 88 was de dader. Een mooi begin was het. We waren er beiden van overtuigd dat er nog actie ging volgen. Zo nu en dan kregen we een volger, maar het was al een stuk na de middag toen ik Frans hoorde roepen, vis! Ik was net volop bezig met de boot op koers te houden, want er was intussen een flinke wind komen opzetten. Frans meende dat het een mooie vis was, en ik hoopte op een mooi verjaardagscadeau voor hem. En dit was het!! Even later kon Frans met een mooie bak op de foto! We waren echt blij met deze super mooie vis. Alles wat er nog bij kwam zou bonus zijn! Op dezelfde stek mocht ik binnen het half uur ook met een metervis op de foto! Hier wilden ze wel...
Wat later begon de wind in kracht af te nemen. De bewolking verdween en tegen de avond werd het nog wat zonnig. Dit deed ons besluiten om de zonkant van de rivier nog wat af te vissen. Dit wil wel eens lukken tegen de avond. We visten nog een bepaald stuk af. Ik zei nog tegen Frans, hier moet nog actie zijn, kan haast niet anders. Het was een stuk van wel 500 meter. De laatste 50m prevelde Frans nog net; “het zal hier niet voor vandaag meer zijn”, toen ik een allesvernietigende aanbeet kreeg op mijn bucktailspinner. Om de dag in schoonheid af te sluiten vingen we zodoende nog een 3e metervis. Het was eigenlijk een vrij rare vis. Heel erg bleek met eerder wat vage strepen. Het leek wel een Hollandse musky, moest dit al bestaan. Zoniet, hebben wij hem gisteren uitgevonden!
Het was een super mooie dag gisteren met 4 mooie vissen, enkele lossers en nog tal van volgers. En, vergeet niet, in de maanden die eraan komen worden de omstandigheden in principe enkel nog beter! Aan iedereen die het water opgaat veel succes, en tot binnenkort!
Snkgrt,
Nico
