Wintersnoeken...
Hierbij een kort verslagje van voorbij weekend. Na weken van complete inactiviteit voor wat betreft snoeken stonden de verwachtingen hoog gespannen. Alle winterstekken waar ik normaal deze periode de snoeken zoek –poldervaarten, havens, poldertjes en stadswatertjes- lagen bedekt onder een dikke laag ijs. Hoeveel zin ik er ook in had, ik wist vooraf dat het niet makkelijk zou zijn. Achteraf gezien waren de resultaten niet verkeerd.
Zaterdag viste ik alleen. Het plan was om wat haventjes aan te doen, en om eens te kijken wat de mogelijkheden waren voor zondag, want hier en daar zou er nog wel wat ijs liggen. Ik nam een licht spinhengeltje mee en wat kleine shadjes om te zien of ik terwijl niet enkele baarzen aan de tand kon voelen. Het was pas na 10u als ik aankwam aan het water. De zuidoost 3 die ze gaven bleek nogal vrij fors uit te vallen, wat maakte dat het vooral op het open water niet echt aangenaam toeven was in de boot. Toch, omdat het een tijdje geleden was overviel mij direct een gevoel van vrijheid en ongekend plezier! De havens die ik bezocht waren vrij van ijs, maar de baarzen gaven niet thuis. Echter tot mijn grote verbazing wist ik 2 snoekjes te scoren op een 4cm Kopyoto shadje in geel rood! De start was niet gemist, en tevreden reed ik naar huis.
Klaar voor de landing
Troebel water = bleke snoeken
Zondag had ik afgesproken met Frans. Hij was zaterdag ook op prospectie geweest, in de polders. Daar was er nog veel ijs, hier en daar lag een stukje open, waar de vissers dan zij aan zij stonden. Dus de keuze viel bijgevolg op mijn plan, haventjes uitvissen.
In het water onthaken
Werpende sneeuwman
Het was heel de dag zoeken, proberen en kou verbijten dank zij de smeltende sneeuw die tot na de middag uit de lucht bleef vallen. Toch kreeg Frans al vrij snel een volger. Passieve vis die tot 2 keer toe achterna kwam, maar niet zinnens was om te bijten. Dit gaf ons moed. Toch was het al middag toen de volgende vis zich meldde. Een hevig rakkertje had even mijn Pikefighter te grazen genomen. Na de middag lostte ik nog een vis, werpend op een shad. Echt los gingen ze niet, maar er zat toch wel actie in. Het laatste uurtje kregen we te maken met een winters bijtmoment. Achtereenvolgens loste ik vis, ving er een, en Frans ving er 2! Dit alles al trollend met dieplopende pluggen als de pikefighter, de litle ernie en de jointed Bucher depth raider. Toen was het helaas tijd om de helling op te zoeken. Dat vind ik de grootste handicap in de winter: de visdagen zijn te kort!
Frans wacht altijd op de mooie vissen
Tevreden verlieten we het water. Met op zondag 4 snoeken in de boot, een volger en 2 lossers was dit voor deze periode en gezien de moeilijkheid van het water een meer dan mooie dag. Dus, de boodschap is blijven gaan, zoeken en proberen. Vroeg of laat wordt je beloond!
Kleine geweldenaar
Snkgrt,
Nico
