Roofblei feestje op de rivier….

  • op de grensmaas op roofblei vissen

Dit weekend staat in het teken van sociale verplichtingen, dus weinig tijd om te vissen. Toch kan ik zondagavond nog een paar uurtjes vrij maken voor een korte vissessie. Ik spreek af met een paar gelijkgestemden en trek met een lichte uitrusting richting rivier.

Vanavond richten we onze pijlen op de roofblei. We zoeken een mooie stroomversnelling op, hangen slanke lepels in de speld en werpen zo ver mogelijk het kolkende water in. Na 5 minuten is het al raak voor Chris. In de uitloop van de stroomversnelling haakt hij een beresterke vis. De blei maakt gebruik van de stroming en legt zich volledig dwars. Een harde dril volgt en na enkele minuten mag deze puntgave vis op de foto met de trotse vanger.

Nauwelijks 2 minuten later krijg ik een onwaarschijnlijk harde beuk op mijn hengel maar de vis hangt niet. Het haar staat recht op mijn armen, wat een knal! Ondertussen is Chris zijn  tweede vis aan het drillen. Het is alweer een fors gebouwde 70er. Wat zijn deze rivierbleien prachtig gebouwd. Echte bodybuilders… Ik mag even daarna mijn eerste van de avond vangen. Een mooie zilveren vis van rond de 70cm die net voor mijn voeten van de haak rolt.  Daarna valt de beet weg. Chris en ik besluiten een andere stek op te zoeken en laten deze stroomversnelling aan  Jean-Luc. 

Aangekomen aan de volgende hotspot duurt het niet lang of Chris staat weer te drillen. De volgende 70er dient zich aan. Na een paar worpen is het ook voor mij prijs. Mijn hengel wordt bij de aanbeet zowat uit mijn handen gerukt en de vis spurt onmiddellijk stroomafwaarts. Wat een geweld! Ook deze vis is 70cm groot.

  • op de grensmaas op roofblei vissen

Na een worp of 3 is het weer bingo en sta ik opnieuw met een hoepelkromme hengel in mijn handen. 

  • roofblei vissen op de grensmaas

Ook deze vis is het een hoog gebouwde beer van 70cm. Chris vangt er ook nog één van 70cm. Ze lijken allemaal van het zelfde formaat te zijn en ook de plaats waar we ze vangen is steeds gelijkaardig. We gooien ruim over het kolkende water van een uitstroom van een stroomversnelling heen en trekken ons kunstaas snel door deze uitstroom. Nét voor onze lepels het kolkende water inschieten, volgt de aanbeet, alsof de bleien het aasje achtervolgen en hun kans wagen vooraleer de buit verdwijnt in het snelstromende water.

Bij het vallen van de duisternis is het feestje afgelopen en blijven de beten verder uit. We keren terug naar Jean-Luc die net zijn tweede vis heeft teruggezet. Hij is aan de slag gegaan met een ratelplugje en weet zo bij het allerlaatste licht nog een fraaie vis te verleiden. Het is nu te donker geworden om verder te vissen en we keren terug naar de auto. Hoewel we in het duister een stuk over de gladde keien moeten strompelen, lijkt het wel alsof we over wolkjes lopen. We zijn alle drie lyrisch over de kracht en explosiviteit van deze riviertorpedo’s en hun ontieglijk harde aanbeten. Waarom doen we dit niet vaker…..

Wil je me nog iets vragen in verband met dit artikel?
Zircon - This is a contributing Drupal Theme
Design by WeebPal.