Vistrips in de Gesloten Tijd - Deel 1

  • steinsfjorden

Vistrips in de gesloten tijd - deel 1

Ik had toen ik dit schreef een ander voorwoord geschreven. De huidige crisis situatie maakt dat ik het niet kan hebben over doorvissen in Belgie of buitenlandse trips op dit moment. Even niet vissen dus en daarom ga ik maar weer eens wat artikelen schrijven.
Ik heb in de gesloten tijd door de jaren heen een paar snoektrips gemaakt en ik wil jullie graag in een paar delen meenemen op deze eerste snoektrips. Een beetje ophalen van herinneringen en hier en daar wat tips en leuk anekdotes delen met jullie.

  • steinsfjorden

Noorwegen 2007

Mijn eerste buitenland trip was naar Noorwegen in 2007. Ik had wat informatie gevonden over een meer in Noorwegen genaamd Steinsfjorden en het daarmee in verbinding staande Tyrifjorden. Op de beurs in Maurik was in in aanraking gekomen met Evert Oostdam van Pikemaster lures en hij deed de boekingen voor een park met huisjes vlak bij dit meer. Ik zag het helemaal zitten en in juni van dat jaar reisde ik alleen af naar Noorwegen voor 2 weken. Alleen want een vaste vismaat had ik toen nog niet echt. De mannen waar ik tegenwoordig mee vis kende ik toen nog niet.
Mijn Skoda Octavia had ik ramvol met visspullen zitten. Een stuk of 6 hengels, dozen vol shads, grootrubber, een berg jerkbaits, flink wat pluggen en, heel belangrijk, mijn eigen dieptemeter en electromotor.

Ik had me vooraf goed ingelezen over het water en de mogelijkheden. De boten waren van het type Pioneer en 17 voet lang. Uitgerust met een 10 of 15PK motor waren het prima bootjes die lekker ruim waren. Er zat geen elektromotor op en van de diepte meter wist ik niks. Ik heb daarom mijn eigen electromotor, accu en lader meegenomen en ook mijn eigen dieptemeter. De eerste keer gelijk goed aanpakken. Nog te vaak hoor ik dat mensen een boot huren en achteraf klagen dat het op niks trekt of dat de dieptemeter niet goed werkt. Tja, je had ook vooraf even kunnen informeren en het niet op het laatste moment aan laten komen. Je hebt meer troep bij maar achteraf is het fijn om met spullen te vissen waar je mee vertrouwd bent en als je het toch hebt liggen en met de auto gaat, waarom dan niet meenemen?

  • frans oomen
  • frans oomen

Op naar Denemarken

Het eerste stuk van de reis brengt me via Enschede naar Osnabruck in Duisland, door naar Bremen, Hamburg en bij Flensburg de grens met Denemarken. Een kleine pitstop in Denemarken om een paar uurjes te pitten en weer door. Na een lange rit kwam ik aan in Frederkshavn, Denemarken, waar ik de Stenaline ferry zou pakken naar Oslo. Een 8 uur durende overtocht waarop je wat kan chillen voor het laatste stuk. Vanuit Oslo was het nog een uurtje rijden naar de eindbestemming, het plaatsje Tyriheim.
Ik het kamp aangekomen word ik verwelkomt door Erling Elsrud, de beheerder van de visboten. Deze vriendelijke Noor vertelt me hoe hij het water bevist. Dat kwam goed overeen met de verhalen die ik al gehoord had van Evert. Hij toont me de uitstekende visboten en we kletsen nog even na. Ik doe nog even boodschappen en ga vroeg naar bed om de volgende dag er bij het eerste licht uit te zijn om te vissen.

  • visboten

Uitgeslapen

Het licht gaat bij mij vroeg uit die avond. Na een lange rit en ook weinig rust op de boot is een goede nachtrust een mooie afsluiting van de dag. Ik zet geen wekker. Echt veel haast heb ik nog niet, ik heb immers 2 weken. Door vroeg te gaan slapen is het me niet opgevallen dat het lang licht is. Als ik wakker wordt de volgende morgen blijkt het al erg licht te zijn. “Shit, ik heb te lang op bed0 gelegen”. Een blik op mijn telefoon laat zien dat het pas 4.00 in de ochtend is. Toch maar even terug maar om 6.00 ga ik er toch uit. Eten maken. Visspullen in de auto en naar het water. De boot klaarmaken duurt ongeveer een half uurtje maar dan kan ik gaan vissen. Het weer is nog niet al te best maar in de loop van de week wordt het beter. Mist, miezer regen en in de loop van de dag hagel en zware neerslag maar gelukkig geen harde wind. Reeds binnen een half uur dienen de eerste snoeken zich aan.
De baaien, plateau’s en eilanden zijn allemaal behoorlijk groot en je kan op de meeste stekken urenlang driften. Dat doe ik echter niet. Ik vis er eventjes en na een paar aanbeten verkas ik. Dit is de visserij voor de eerste 2 dagen. Run and gun het water verkennen op zoek naar stekken en patronen van de vissen. Verhoudingsgewijs levert dat minder op maar nog altijd een 10 tot 15 vissen per dag.

  • frans oomen

Patronen

Doordat ik lange dagen maak en in mijn eentje vis kan ik de informatie rustig op me in laten werken en er vormt zich een plan hoe de komende dagen verder te vissen. Die eerste 3 dagen vallen mij een paar dingen op tijdens het vissen.

1 . De rietkragen zitten ramvol met snoek, vooral de kleinere snoekjes.
2 . Trollen levert erg weinig vis op
3 . Rond de eilanden vind je minder maar gemakkelijk grotere vis
4 . Bepaalde aasjes steken er bovenuit op sommige stekken
5 . Bootverkeer op je stekken verstoord de boel

Dat de rietkragen veel vis bevatten is logisch. De snoeken zijn net afgepaaid en de grotere vrouwtjes zijn naar het diepere water getrokken. Enkele anderen in het kamp vangen elke ochtend en middag dik 25 snoekjes en ze klagen nogal dat er geen grote vis zit.
Dat trollen niet veel opleverde vond ik verwonderlijk maar ik viste toen nog niet op de “buitenlandse” manier. Namelijk ver weg van de boot in open water, liefst met planerboards. Jaren later zou dit, net als op veel andere plekken in het buitenland, flink wat vis opleveren.
Het water is diep, 10 tot 20 meter en op Tyrifjorden zelfs 315 mt. Diep dus, iets waar je als Nederlandse slootjesvisser niet aan gewend bent. Ik had wel wat ervaring op de grotere plassen in Nederland en daarvan weet je dat je op structuur al eens gemakkelijk tegen een vis aan kan lopen. Die diepe bak water streep ik dan maar af maar die eilandjes dat is nu net de structuur waar de snoeken op zouden kunnen liggen. Een schot in de roos zou later blijken.
In kunstaas zat ook een bepaald patroon. Jerkbaits die ver uitslaan zoals bijvoorbeeld een Manta of een Busterjerk doen het goed op water tot een meter of 4. Wordt het dieper dan vis ik met minder fel uitslaande jerkbaits. Je merkte dat aan het aantal vissen dat wel even kwam kijken in het heldere water maar toch niet pakte. Minder ver uitslaan (en even laten hangen) ving beter in diep water. Zo’n Strike Pro X buster was bijvoorbeeld goed maar ook een Dunwright Dancer. Favoriet was de Strike Pro Belly Buster. Nooit echt populair geworden maar hij heeft wel het een en ander in zijn mars. Zoiets ga je pas merken als je aantallen vangt. Grote hybrides heb ik toen niet gebruikt maar het lijkt me dat een glider met een waggeltje er in het beter zal doen in het diepe.

Vooraf had ik al gehoord dat je het best op je elektromotor de laatste 100 mt naar je stek kan varen. Plekken waar je ieder kwartier of 20 minuten wel een vis kan zien lijken ineens een dik uur levenloos als een local kort voorbij komt varen. Of nog: erger een stel Duitsers die even wil weten hoeveel je er al hebt. Een groepje Nederlanders liet steevast de motor draaien tijdens het vissen om af en toe een stukje vooruit te komen. Werkte net zo goed als een elektromotor zeiden ze. Zal allemaal wel maar in mijn eentje had ik dubbel zoveel vissen als die 2 gasten. Zagen ze me ergens vissen dan lagen ze er de volgende dag en weer met matig resultaat. Er is veel ruimte op die natuurlijke wateren en in open water wordt wel wat gevaren maar op de stekken, dus grote plateau’s en kort rond eilanden niet. Motorgeluid is verstoring en dat komt daar echt veel minder voor dan die plat gevaren wateren in Nederland.

  • frans oomen
  • frans oomen

2e week

Elke dag viste ik zo een paar stekken af en af en toe zocht ik er wat nieuws bij. Het formaat van de vissen viel me absoluut niet tegen. Regelmatig vissen van een 80cm met af en toe een uitschieter in de 90. Metervissen zaten er nog niet bij maar dat kwam hoofdzakelijk omdat ik het patroon van het dieper water vissen pas later begrepen had. Aan het einde van week 1 was de groep Nederlanders klaar om te vertrekken. Ze hadden veel gevangen maar niks groots. "Er zitten hier geen grote vissen want wij hebben ze niet gevangen. Wij hebben er veel meer dan jij en jij hebt er ook geen, dus ze zitten er niet!” Punt aan de lijn en daar kan en wil ik niks tegenin brengen. “Fijne reis mannen!”

Ik heb er eerder die week een Duitse discotheek eigenaar leren kennen die met zijn personeel een weekje komt snoeken. Het is een bende barpersoneel en uitsmijters. Op het eerste gezicht zagen ze me er niet al te snoekvriendelijk uit maar toen ik ze een grote vis zag vangen, meten, fotograferen en weer terugzetten wist ik dat ze OK waren. Meer dan OK zelfs want Thorsten, zo heette die leider van het clubje viste er al 6 jaar en wist me te vertellen dat hij me zag vissen op stekken die hij ook graag beviste. Hij had er ook al 5 boven de meter in die week. Mijn tijd zou nog wel komen aldus deze vriendelijke reus. Ook al zagen ze er uit als een stel Hells Angels, het waren hele aardige gasten en ze vingen goed vis.

De ochtend dat de Nederlanders vertrekken vis ik in een baai nabij Vik. De Duitsers liggen een 500mt verder op. Ik werp met een baby busterjerk een dropoff af van 3 naar 6 meter. Precies op het randje van het talud wordt mijn jerkbaitje gegrepen door iets massiefs. Met mijn lichte polderhengeltje kan ik niet veel doen dan lijn geven. De vis komt maar moeizaam naar boven en stukje bij beetje komt hij dichterbij. Als ik de snoek kan pakken zie ik dat mijn jerkbait helemaal naar binnen gegaan is. Met een handschoen pak ik de vis uit het water. Wat een buffel! Met 1,10mt mijn eerste metersnoek ooit. Wat nou hier zitten geen grote vissen? Wat nou jij vangt ze ook niet?
In je eentje is het lastig foto’s maken maar ik heb er eentje van de kop van het woeste beest. Als ik terug vaar voor de siesta in de middag stop ik even bij de Duitsers en vertel ze het verhaal. “Ich habe ein 1,10mt gefangen! ” Thorsten roept naar zijn maten verderop: “Hast du das gehört?”. “Gratuliere!” roepen ze in koor. Heerlijk die verbroedering tussen onze volkeren.

Met de eerste week achter de rug is het plan voor de 2e week wel duidelijk. Diep water vissen werkt het best voor mij. De buitentemperatuur is ook flink toegenomen. Je moet weten dat de dagen hier lang zijn en van s’morgens vroeg tot laat in de avond heeft de zon voldoende kracht. Waterplanten schieten omhoog en ook de watertemperatuur kan zo maar 10 graden oplopen in een week tijd. In de eerste week nog hagel en regen en in de 2e week waren de mensen al aan het zwemmen.

Omdat de dagen zo lang zijn moet je uitkijken dat je jezelf niet kapot vist. De hele dag werpen is geen sinecure. Ik begon steeds heel vroeg, om een uur of 5 tot 12 uur of 12.30 en ging dan pas om 16.00 of iets later terug het water op. Doorvissen deed ik tot 23.00. Zo haal je het maximale uit een dag en kom je toch voldoende tot rust.
Er was een nieuwe groep Duitsers gearriveerd. Jongens die vooral eerst op baars gingen vissen met wormen om vervolgens met levende baarsjes van 10 cm te gaan slepen onder een dobber. Elke dag vingen ze wel een stuk of 5 snoeken en naar ze vertelden waren de snoeken uit dit meer bijzonder lekker. Tja, niet te scheutig zijn met tips dus. Eentje klampte bij mij aan op een zekere middag. “Wir fuhren mit unserem Freund heute nacht ins Krankenhaus.” Oftewel ze zijn naar het ziekenhuis gemoeten met een van hun clubje. Bleek dat hij een aanhechting van een spier of pees in zijn schouder beschadigd had bij het keer op keer aanslingeren van de motor. We praatte wat over het vissen en wat ik zo al ving en waarmee. “Mitt jerkbaits”. “Ah! Das haben wir leider nicht mitgenommen.”. Ik toonde hen een grote 25cm Cobb’s jerkbait van 200gram. “Nur mit diese. Die ganse zwei wochen.” Even aangeven dat het watjes zijn met hun geblesseerde schouders!

Met het steeds warmer wordende water verdween ook een deel van de kleine vis uit het ondiepe. Daarmee werd de visserij rond de eilandjes nog beter en vormde het de basis voor vele latere successen. Uiteindelijk sloot ik de 2 weken af met ergens tussen de 150 en 200 snoeken waarvan 5 boven de meter en gemiddeld mooie maten. Ik viste met relatief licht materiaal voor hedendaagse standaarden. Een Abu 5601 met een lijn van 65LB op een St Croix Premier 7 voet 1 tot 1,5 oz casting hengel. Nog altijd een van mijn fijnste hengels voor het soort jerkbaits tot een centimeter of 15 en ook niet te zwaar rubber kan ik er mee gooien. Hiermee had ik voldoende sport aan ook de kleinere snoeken. Als 2e hengel gebruikte ik een iets strakkere maar lichtere baitcaster die je in eigenland in de polder zou gebruiken met een 4601 abu reeltje en 35lb lijn. Daar viste ik kleiner jerkbaits en kikkers tegen de planten. Zoals gezegd deed ik dat veel minder. Baarvissen ging er ook super goed. Ik ving er in een middagje een massa baarzen door in de baarsbollen te vissen in de diepere delen rond de eilanden. Het zit er vol rivierkreeften dus het moet wel een goed baars water zijn.

Volgende week keer ik weer naar Steinsfjorden in het jaar 2008 en ga dan ook nog iets verder omhoog in Noorwegen.

Hou je taai!

  • frans oomen
  • frans oomen
  • frans oomen
Wil je me nog iets vragen in verband met dit artikel?
Zircon - This is a contributing Drupal Theme
Design by WeebPal.